Έχετε αναρωτηθεί ποτέ αν με το τέλος των σχολικών μας χρόνων έχουμε πάρει τα επαρκή εφόδια ώστε να κατανοήσουμε αλλά και να σεβαστούμε την ιστορία και το παρελθόν;
Δυστυχώς η αλήθεια είναι πικρή και «πονάει», καθώς το εκπαιδευτικό μας σύστημα δίνει έμφαση στην αποστήθιση και όχι στην γνώση της ιστορίας και των γεγονότων που μας καθόρισαν. Έτσι αρκετοί μαθητές καταλήγουν να σιχαίνονται ένα σπουδαίο μάθημα και για να είμαστε και ειλικρινείς, δικαίως, αφού η εξέταση στην θυμίζει αγώνες παπαγαλίας.
Ωστόσο πέρα από το πρόβλημα που αφορά το πως διδασκόμαστε την ιστορία της χώρας μας, υπάρχει και η αμάθεια για τα ιστορικά γεγονότα των τοπικών κοινωνιών.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Ηράκλειο. Ζούμε σε μια πόλη που η σημασία της είναι τεράστια και το παρελθόν της είναι ιδιαίτερα ένδοξο. Πέρα όμως από τη Κνωσό, κάποια σημαντικά μουσεία και μερικά πασίγνωστα γεγονότα, όπως η «μάχη της Κρήτης, δεν υπάρχει καμία αναφορά για ήρωες ή ιστορίες που να έχουν να κάνουν με το παρελθόν της γης που πατάμε, στα σχολικά μας χρόνια.
Και για να κάνουμε ακόμη πιο εξειδικευμένο το παράδειγμα, ας σκεφτούμε την 62 Μαρτύρων, με αφορμή και το χθεσινό Μνημόσυνο, στο Εκκλησάκι των Αγίων Πάντων, στο Γάζι, για την ανάπαυση των ψυχών των 62 Μαρτύρων που εκτελέστηκαν την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής.
Μιλάμε για την οδό που αποκλείεται να μην έχει περάσει κάποιος αν έχει βρεθεί έστω και μια φορά στο Ηράκλειο, παρόλα αυτά ακόμη και εκείνοι που ζουν μια ολόκληρη ζωή σε αυτή τη πόλη, δεν γνωρίζουν όλη την ιστορία αλλά και τον ακριβή λόγο της ονομασίας.
Ο σπουδαίος Μηνάς Γεωργιάδης και τα τραγικά γεγονότα
Το θλιβερό φυσικά με όλο αυτό είναι ότι η δράση και η σπουδαιότητα ορισμένων τεράστιων προσώπων της ιστορίας, δεν γίνεται ευρέως γνωστή.
Και για να μείνουμε στο παράδειγμα των 62 Μαρτύρων, ας αναφερθούμε στον σπουδαίο Μηνά Γεωργιάδη, ένα Δήμαρχο που προσπάθησε να αλλάξει τη μορφή του Ηρακλείου, ενώ θυσιάστηκε και για τη πόλη που υπηρετούσε.
Στις 3 Ιουνίου, έπεσαν οι πρώτοι 12 νεκροί από τους Γερμανούς κατακτητές, ανάμεσα τους είναι και ο Μηνάς Γεωργιάδης, ο οποίος αρνείται την υποταγή με αποτέλεσμα τον θάνατο του, ενώ ανάμεσα στους πρώτους νεκρούς βρίσκονται και τα δύο αδέλφια του, ο δικηγόρος και πολιτικός Τίτος Γεωργιάδης και ο διανοούμενος Μανώλης Γεωργιάδης.
Λίγες ημέρες αργότερα, στις 14 Ιουνίου, οι δυνάμεις κατοχής εκτελούσαν άλλους 50 εθνομάρτυρες. Οι 62 μάρτυρες του Ηρακλείου έγραψαν μια από τις πιο λαμπρές σελίδες αυτού του τόπου. Η θυσία τους συγκίνησε τους όλους τους Έλληνες πατριώτες, προκαλώντας θλίψη, αλλά παράλληλα έδωσε δύναμη να συνεχιστεί ο αγώνας για μια ελεύθερη πατρίδα.
Η ιστορία των 62 Μαρτύρων είναι το παρελθόν μας και η γη που πατάμε. Οφείλουμε λοιπόν στους εαυτούς μας αλλά και στους προγόνους μας να γνωρίζουμε την ιστορία τους καθώς το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον μας είναι αλληλένδετα.
