Ο π. Ορέστης Τζανάκης από το Καλάμι διαδέχτηκε στην Ενορία Κρεββατά τον ιερομόναχο Άνθιμο Καλλέργη.
Ο π. Ορέστης γεννήθηκε το 1938 στο Καλάμι Ηρακλείου. Από μικρός είχε κλήση προς την Εκκλησία και την ψαλτική. Έκανε οικογένεια με την γυναίκα του τη Ζαχαρένια και απέκτησαν δυο παιδιά. Τον Γιάννη και τη Χριστίνα. Του άρεσε όμως η Εκκλησία και αποφάσισε να πάει οικογενειακώς στην Αθήνα και εργαζόμενος να τελειώσει την Ιερατική Σχολή. Το 1976 τελικά χειροτονήθηκε ιερέας στον Ιερό Ναό του Μιχαήλ Αρχαγγέλου Βιάννου από τον τότε Μητροπολίτη Πέτρας Μακαριστό Δημήτριο. Στη συνέχεια τοποθετήθηκε στην Ενορία Κρεββατά.
Έμεινε για 6 χρόνια και για τη διαμονή του χρησιμοποιούσε το κελί της Εκκλησίας μας το οποίο προσπάθησε να επιδιορθώσει. Πολλές φορές ερχόταν με όλη την οικογένεια του και η πρεσβυτέρα του φρόντιζε τον στολισμό της Εκκλησίας μας και τον βοηθούσε σε ότι χρειαζόταν.
Προσπάθησε να σταθεί δίπλα στους χωριανούς σε κάθε δύσκολη στιγμή. Ήταν πολύ αγαπητός στους κατοίκους που τον εκτιμούσαν και τον σεβόταν. Έκανε και κουμπαριές στο χωριό μας και έτσι απέκτησε και συγγενείς. Τακτικός στις ακολουθίες δεν έλειψε καμιά Κυριακή ή γιορτή από την Εκκλησία του χωριού μας. Η τελευταία εποχή που ο Κρεββατάς είχε δικό του Ιερέα.
Το 1982 τοποθετήθηκε στην Ενορία Σινδωνίας όπου έκανε αρκετά και σημαντικά έργα.
Ανακαίνισε τις εκκλησίες του Αγίου Παντελεήμονα, και της Αγίας Παρασκευής στην περιοχή της Ψαρής Φοράδας. Έφτιαξε βοηθητικούς χώρους και διαμόρφωσε τους εξωτερικούς χώρους και στις δυο εκκλησίες. Στην αυλή κάθε Εκκλησίας φύτεψε δένδρα και πολλά λουλούδια.
Προσπάθησε να ανακαινίσει και το μοναστήρι της Παναγίας της Κεραλιμενιώτισσας αλλά δεν του επέτρεψε η αρχαιολογική υπηρεσία. Καθιέρωσε όμως την λιτάνευση της εικόνας της Παναγίας σε όλο τον οικισμό κατά την εορτή της και το έθιμο της παραμονής των πιστών στο χώρο της εκκλησίας όλο τον δεκαπενταύγουστο. Κάθε βράδυ γίνονται παρακλήσεις στην Παναγία και πολλές φορές τελούνται νυχτερινές Θείες Λειτουργίες.
Ταυτόχρονα πρωτοστάτησε στην ίδρυση την Ενορίας Σινδωνίας του Νηπιαγωγείου και του Δημοτικού Σχολείου αφού ο οικισμός είχε μεγαλώσει αρκετά.
Μια δωρεά του Εμμανουήλ και της Μαρίας Ζαχαράκη τον έβαλε σε σκέψεις. Οι δωρητές, που δεν είχαν παιδιά, πρόσφεραν ένα μεγάλο οικόπεδο στο κέντρο του οικισμού για τη δημιουργία νέου Ενοριακού Ναού, μεγάλου πνευματικού - πολιτιστικού κέντρου και Δημοτικού Σχολείου.
Πρωτοστάτησε σε όλα τα έργα. Με τη βοήθεια του εκάστοτε Προέδρου της κοινότητας Καλαμίου, του Πολιτιστικού Συλλόγου και των κατοίκων του οικισμού και του Καλαμίου, ξεκίνησανκαι ολοκλήρωσαν.
Τη νέα μεγάλη Εκκλησία του οικισμού, που αποτελείται από τρία κλίτη. Του Αγίου Φιλίππου, της Αγίας Μαρίνας και του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.
Το Δημοτικό Σχολείο . (Με τη βοήθεια του προέδρου της κοινότητας Καλαμίου κ. Κασσωτάκη Ιωάννη).
Το μεγάλο του όραμα ήταν η δημιουργία του Πνευματικού κέντρου με μεγάλη αίθουσα 400 ατόμων και των απαραίτητων βοηθητικών χώρων. Παρά τα προβλήματα υγείας που είχε, με τη βοήθεια του Πολιτιστικού Συλλόγου του οικισμού το ξεκίνησαν αλλά δεν πρόλαβε να το δει ολοκληρωμένο αφού τον πρόλαβε ο θάνατος το 2000.
Αναπαύεται στον περίβολο του Ιερού Ναού του Αγίου Παντελεήμονα.
Η πρεσβυτέρα του και τα παιδιά του δεν έπαψαν να είναι κοντά στην Εκκλησία και να ασχολούνται με τα κοινά του οικισμού ακόμη και σήμερα.
