Δικαστική απόφαση 120 χρόνων!!!

Ο αγαπητός μας κ. Πολύβιος Αγαπουλάκης, είχε την καλοσύνη να μας αποστείλει την ακόλουθη δικαστική απόφαση, την οποία βέβαια και δημοσιεύουμε αυτούσια, δηλονότι, αυταπόδεικτα είναι ιστορικό στοιχείο.

Επισημαίνεται ότι την περίοδο εκδίκασης της εν λόγω αγωγής, η Κρήτη, ζει υπό ένα ιδιότυπο πολιτικό καθεστώς, αφού μετά τη σύμβαση της Χαλέπας και την (ας πούμε) αυτονόμησή της, ζει υπό την «προστασία» των Μεγάλων Δυνάμεων. Έτσι στην προμετωπίδα της δικαστικής απόφασης δεσπόζει η ένδειξη «Κρητική Πολιτεία». Για την ιστορία θα αναφέρομε ότι η ένωση με την Ελλάδα θα πραγματοποιηθεί 12 χρόνια αργότερα.
Το εντυπωσιακό της ιστορίας αυτής είναι η προσφυγή 75 κατοίκων του Συκολόγου, οι οποίοι, στρέφονται δικαστικά εναντίον ενός κατοίκου του γειτονικού Καλαμίου, επειδή εκείνος, πήγε σε κοινοτική έκταση του Συκολόγου, με την οποία συνόρευε το κτήμα του και κέντρισε 8 αγριελιές! Εντυπωσιακό είναι επίσης και το σκεπτικό απόρριψης της αγωγής, στοιχείο που αποδεικνύει τη διαχρονική μάστιγα της νομολαγνείας! Για το δικαστήριο δεν αρκούσε που την κοινότητα εκπροσωπούσαν τα 2/3 των κατοίκων, αφού σύμφωνα με τον ισχύοντα νόμο, έπρεπε να είχε εκλεγεί τριμελής προς τούτο επιτροπή! Με αυτή την αιτιολογία η αγωγή απορρίφθηκε και βέβαια, θα είχε εξαιρετικό ενδιαφέρον να πληροφορηθούμε τι απέγινε τελικά; Δικαιώθηκαν οι Συκολογιανοί ή «οι 8 κεντρισμέναι αγριελαίαι περιήλθαν στην κατοχή του εκ Καλαμίου κτηματίου»;

Ωστόσο, επισημαίνεται και κάτι ακόμη, το οποίο είναι εξαιρετικά εντυπωσιακό: Η αριστουργηματική και αξιοθαύμαστος καλλιγραφία του δικογράφου! Σας παραθέτουμε ολόκληρο το περιεχόμενο της αγωγής:

«Το Δικαστήριον των εν Λασιθίω Πρωτοδικών συγκείμενον εκ των Δικαστών Εμμανουήλ Μεϊμαράκη (Προέδρου) Μιχαήλ Καψάλη, εισηγητού και Εμμανουήλ Πανηγυράκη. Παρόντων του τε Εισαγγελέως Ευστρατίου Ιωαννίδου και του βοηθού του Γραμματέως Νικολάου Α. Μαυρογιάννη συνεδριάσαν δημοσία εν τω ακροατηρίω αυτού τη 12η Μαρτίου 1902 ίνα δικάση επί της εξής υποθέσεως μεταξύ: της εναγούσης Κοινότητος του χωρίου Συκολόγου Βιάννου απαρτιζομένης υπό των εξής: 1) Εμμανουήλ Στρατάκη 2) Εμμανουήλ Γραμματικάκη 3) Γεωργίου Κουφάκη 4) Ιωάννου Χ.Ε. Παπαδογιαννάκη 5)Μιχαήλ Σακελλάριου 6) Εμμανουήλ Μ. Κοσμαδάκη 7) Χατζή Παπά Κωνσταντίνου Παπαδάκη 8) Δημητρίου Τσαγκαράκη 9) Χατζή Ιωάννου Μιχαλογιαννάκη 10) Εμμανουήλ Μανολιδάκη 11) Γεωργίου Χατζοπούλου 12) Εμμανουήλ Τσαγκαράκη 13) Ιωάννου Π. Παπαστεφανίδου 14) Ανδρέου Γ. Κωνσταντάκη 15) Νικολάου Γ. Χατζάκη 16) Εμμανουήλ Ι. Πιτροπάκη 17) Εμμανουήλ Κ. Καπετανάκη 18) Εμμανουήλ Πετράκη 19) Ιωάννου Ν. Μανολιδάκη 20) Βασιλείου Χ. Ν. Πλουμάκη 21) Εμμανουήλ Μυλωνακάκη 22) Εμμανουήλ Πλουμάκη 23) Ιωάννου Δρακάκη 24) Νικολάου Ε. Μανολιδάκη 25) Νικολάου Γ. Μανολιδάκη 26) Γεωργίου Ν. Τζανάκη 27) Γεωργίου Αργινουσοπούλου 28) Ιωάννου Ε. Μανολιδάκη 29) Χατζή Γεωργίου Ζαχαράκη 30) Μιχαήλ Ι. Πλουμάκη 31) Κωνσταντίου Ε. Παρταράκη 32) Γεωργίου Ι. Κωνσταντάκη 33) Ιωάννου Κ. Μυλωνάκη 34) Μιχαήλ Στρατάκη 35) Ιωάννου Ευστρ. Στρατάκη 36) Εμμανουήλ Ν. Πιτροπάκη, 37) Γεωργίου Μπελιμπασάκη 38) Ιωάννου Μ. Γιανναδάκη 39) Μιχαήλ Γιανναδάκη 40) Γεωργίου Ζαχαράκη 41) Μιχαήλ Ε. Μανωλιδάκη 42) Γεωργίου Ευστρ. Στρατάκη 43) Μιχαήλ Ε. Στρατάκη 44) Νικολάου Τσαγκατάκη 45) Μιχαήλ Κωνσταντάκη 46) Νικολάου Ι. Πουλή 47) Γεωργίου Ν. Αγαπουλάκη 48) Ματθαίου Γεωργάκη 49) Εμμανουήλ Γρ. Γιανναδάκη 50) Εμμανουήλ Ματθ. Γεωργάκη 51) Ιωάννου Γιανναδάκη 52) Ιωάννου Στιβακτάκη 53) Ιωάννου Κουφάκη 54) Ιωάννου Ε. Αγαπουλάκη 55) Εμμανουήλ Ι. Βραχνάκη 56) Βασιλείου Ν. Αγαπουλάκη 57) Εμμανουήλ Ι. Ζαχαράκη 58) Στεφάνου Ε. Αγαπουλάκη 59) Ιωάννου Γ. Κωνσταντάκη 60) Νικολάου Παπαδογιαννάκη 61) Ιωάννου Μακροκκολάκη 62) Σταύρου Ν. Πιτροπάκη 63) Νικολάου της Κρουσταλλένιας 64) Σπυρίδωνος Ι. Σκλαβερουλάκη 65) Εμμανουήλ Ι. Ζαχαράκη 66) Ιωάννου Πλουμάκη 67) Ιωάννου Κ. Πανσαντωνάκη 68) Εμμανουήλ Ι. Παπαδάκη 69) Μιχαήλ Γραμματικάκη 70) Χατζή Ιωάννου Παπαδάκη 71) Γεωργίου Γρηγοράκη 72) Εμμανουήλ Κ. Μυλωνάκη 73) Εμμανουήλ Μ. Δρακάκη 74 Δημητρίου Ζαχαράκη και 75) Ιωάννου Αλεξανδράκη και αντιπροσωπευομένης υπό τούτων νομίμως, καθ’ ό αποτελούντων τα δύο τρίτα εκ των μελών αυτής, ήτοι του χωρίου Συκολόγου Βιάννου, και του εναγομένου Ιωάννου Ανδρουλάκη κατοίκου Καλαμίου Βιάννου.

Η ενάγουσα ήγειρεν ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου την από 25 Οκτωβρίου 1901 αγωγήν αυτής κατά του εναγομένου δι ης εξέθετο, ότι: κατά την θέσιν «Πλευρά» ή Βατοπήγαδο, της κτηματικής περιφερείας του χωρίου Συκολόγου και Καλάμι του Δήμου Αγίου Βασιλείου Βιάννου κείται ακίνητον κτήμα, αγρίας εκτάσεως 250 μουζουριών καλλιεργημένη και μη, πλησιαζομένην δε γύρωθεν με κτήματα Στρατάκηδων, Γρηγοράκηδων, Κρημνώ, Χατζάκιδων και Ιωάννου Ανδρουλάκη, αξιούσης της αγριάδος ταύτης δραχμών 3.000. Την αγριάδα ταύτην με’ όλων των εν αυτή ευρισκομένων δέντρων διαφόρων ειδών έχει εις την αποκλειστικήν κυριότητά της και κατοχήν της εξ’ αμνημονεύτων χρόνων δια των διαφόρων γενεών μέχρι δέκα και πλέον τοιούτων και εκάστοτε κατοίκων του χωρίου Συκολόγου οίτινες ενέμοντο και κατείχον αυτήν διανοία Κυρίου πάντοτε και συνεχώς και αδιαλείπτως δια λογαριασμόν του νομικού προσώπου αυτής της κοινότητος, ήτις είνε κυρία και κάτοχος των ανωτέρω αναφερομένων εν κεφαλίδι του δικογράφου, οίτινες την απαρτίζουσι και την αντιπροσωπεύουσι συνάμα νομίμως, οίτινες λεύονται εκ της ειρημένης αγριάδος, καθαρίζουσιν ή κεντρίζουσι τα εν αυτή άγρια δέντρα και νέμονται απάσας τας ωφελείας της ειρημένης αγριάδις επ’ ονόματί της, ποιμένοντες ζώα κ.λπ. ότι ο εναγόμενος κατά τας αρχές Μαΐου ε. ετ. παρανόμως και αυθαιρέτως μεταβάς εις την ειρημένην αγριάδα προς το νότιον μέρος αυτής, με το οποίον συνορεύει ο εναγόμενος δια του εκεί ακινήτου αυτού κτήματος, εκέντρισεν οκτώ αγιρελαίας, άστινας προηγουμένως κατά το ενεστώς έτος τα ανωτέρω μέλη της οι ίδιοι και δι’ αντιπροσώπων αυτών είχον καθαρίσει, αι δε οκτώ αύται ελαίαι κείνται επί εκτάσεως εδάφους οκτώ μουζουριών αξίας δραχμών 1000, διετάραξεν ούτω ο εναγόμενος την επί της ειρημένης αγριάδος ανεπίλειπτον διανοία Κυρίου νομήν της. Ότι δέον να ληφθώσιν υπό του Δικαστηρίου οριστικά μέτρα επί της γενομένης διαταράξεως του κτήματός της. Ότι δέον αναγνωριζομένης της επί της ειρημένης αγριάδος ανεπιλείπτου διανοία κυρίου νομής της καθώς και του μέρους, ένθα εγένετο η διατάραξις, ένθα κείνται αι ελαίαι αξίας δραχμών χιλίων. Ότι δέον να διαταχθή η διατήρησίς της εις την νομήν της αγριάδος ολοκλήρου μετά των δέντρων αυτής κ.λπ. ότι δέον ν’ απαγορευθεί εις τον εναγόμενον πάσα πράξις διαταράξεως εις το μέλλον επί του ειρημένου κτήματος της επί ποινή προστίμου δραχμών εκατόν και ητήσατο:
Να γίνει δεκτή η αγωγή αυτής αύτη.
Αναγνωριζομένης δε της επί της ειρημένης αγριάδος ανεπιλείπτου διανοία κυρίου νομής της, καθώς και του μέρους ένθα εγένετο η διατάραξις, ένθα κείνται αι ελαίαι αξίας δραχμών χιλίων (1000):
Να διαταχθή η διατήρησίς της εις την νομήν της αγροάδος ολοκλήρου μετά των δέντρων αυτής.
Να απαγορευθή εις τον εναγόμενον πάσα πράξις διαταράξεως εις το μέλλον επί του ειρημένου κτήματός της επί ποινή προστίμου δραχμών εκατόν, και να καταδικασθή ο εναγόμενος εις τα έξοδα της δίκης και τέλη και την δικηγορικήν αμοιβήν του πληρεξουσίου της κυρίαν και πρόσθετον.
Ταχθείσης δικασίμου της 12ης Μαρτίου 1902 και εκφωνηθέντων των ονοματεπωνύμων των διαδίκων κατά την του πινακίου σειράν, παρέστησαν, η μεν δια του προανεγνωρισμένου πληρεξουσίου της Γεωργίου Σαρολίδου δικηγόρου, ο δε εναγόμενος δια του ωσαύτως προανεγνωρισμένου πληρεξουσίου του Ιωάννου Ε. Ζωγραφάκη δικηγόρον.
Ακούσαν των πληρεξουσίων των διαδίκων υποβαλλόντων όσα εν τω σχετικώ πρακτικώ αναφέρονται. Του εισαγγελέως γνωμοδοτήσαντος, όπως ταχθώσιν αποδείξεις επί της βάσεως της αγωγής, την δικογραφίαν και σκεφθέν κατά τον νόμον, επειδή κατά το άρθρον 3 του υπ. αριθμ. 176 νόμου αι κοινότητες εκπροσωπούνται υπό τριμελούς επιτροπής εκλεγομένης υπό των μελών εκάστης αυτών κατά διετίαν την πρώτην Κυριακήν του Σεπτεμβρίου, έδει άρα η ενάγουσα κοινότης, όπως προβή εις την εκλογήν της τοιαύτης Επιτροπείας κατά την υπό του Νόμου οριζόμενον χρόνον ήτοι τον παρελθόντα Σεπτέμβριον του 1901, αν προλαβόντως μετά την δημοσίευσιν του ανωτέρω νόμου δεν είχε προβή εις τοιαύτην, αλλά κατόπιν παρουσιαζομένης της ανάγκης όπως εγείρη την προκειμένην αγωγήν έδει όπως αιτήσενται παρά του οικείου Νομάρχου, όπως ορίση ημέραν προς ενέργειαν της εν λόγω εκλογής κατά την διάταξιν του άρθρου 7 του ως είρηται υπ. αριθμ. 176 Νόμου, παραλείψασα όμως, όπως συμμορφωθή προς τον οργανούντα τα νομικά των κοινοτήτων πρόσωπα Νόμον, δεν δύναται κατά την οικείαν διάθεσιν να παρίσταται ως ανοργάνωτος Κοινότης, αφ’ ου νομικώς τυγχάνει οργανωμένη, κατά τοσούτο μάλλον, καθ’ όσον μετά την δημοσίευσιν του εκλογικού Κώδικος ουδεμία πλέον παρίσταται δυσχέρεια περί την εφαρμογήν του Νόμου και την ενέργειαν της των αντιπροσώπων της εναγούσης εκλογής. Επειδή επί οργανωμένων κοινοτήτων βούλησις αυτών και η Δικανική ικανότης κανονίζεται κατά τον υφιστάμενον περί αυτών οργανισμόν (όρα οικ. Στοιχεία τομ. Α. έκδ. Β’ σελ. 94 Καλλιγά, έκδοσις Α’ τόμος Α’ σελ. 314 εδαφ. 3 και 4).
Επί δε του προκειμένου παρισταμένη ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου η ενάγουσα Κοινότης δια των δύο τρίτων των μελών αυτής και ουχί διά της τριμελούς επιτροπείας, ήν ορίζει ο Νόμος, ουδόλως νομιμοποιείται. Επειδή κατά τας ανωτέρω σκέψεις η προκειμένη αγωγή ελλείψει ενεργητικής νομιμοποιήσεως τυγχάνει απαράδεκτος και απορρίπτεται ως τοιαύτη κρίνεται. Διά ταύτα αποφασίζει: Απορρίπτει την από 25 Οκτωβρίου 1901 αγωγήν της Κοινότητος του χωρίου Συκολόγου Βιάννου κατά Ιωάννου Ανδρουλάκη και επιβάλλει εις βάρος της εναγούσης τα του εναγομένου δικαστικά δαπανήματα δραχμάς 21. Εκρίθη απεφασίσθη
Εν Νεαπόλει τη 9 Απριλίου 1902

Ο κ. Πολύβιος Αγαπουλάκης

Τα έγγραφα της απόφασης: