Γυρίζουμε πίσω το ρολόι του συμβατικού χρόνου κατά 15 χρόνια. Άνοιξη 2004 και ο φωτογραφικός φακός του Μανώλη Σπανάκη απαθανάτισε μια όμορφη συντροφιά στο φιλόξενο και γραφικό χωριό, το Κατωφύγι.
«Καταφύγιο» είναι το χωριό και ίσως από κει να πήρε και την ονομασία του. Στο άψε σβήσε στήθηκε η παρέα. Αγκινάρα, χλωροκούκια και ελιές, ο ιδανικός μεζές της ρακής σε αφθονία, όπως σε αφθονία ήταν η καλή καρδιά και τα κεράσματα! Δυστυχώς, κάποια από τα πρόσωπα δεν είναι πια ανάμεσά μας. Από αριστερά ο αξέχαστος Νικολής Βιαννιτάκης, δεξιά του ο επίσης αξέχαστος Περικλής Αναθρεπτάκης, ο Γιάννης Μανωλάκης, ο Καψαλογιάννης, ο Γιάννης Περάκης, ο Μανώλης Μανωλάκης, ο σημερινός πρόεδρος του χωριού Μανώλης Μανουσάκης (Μανούσος), ο Κοσμάς Βιαννιτάκης κ.α. συναποτελούν την όμορφη παρέα.
Να συμφωνήσουμε με τον ποιητή: «Τίποτα δεν έχει αλλάξει, τίποτα δεν είναι όπως παλιά…»
