Θρηνούμε σήμερα στο Κεφαλοβρύσι θρήνο μεγάλο. Ολοκλήρωσε την πορεία της πάνω στην γη στα 94της χρόνια μια Αρχόντισσα, η Αικατερίνη χήρα Χρήστου Βραχνάκη, το Κατερίνι του Στελιανού. Δεν γνωρίζω αυτή την στιγμή αγαπημένη μου Θεία, που το παράπονο του αποχωρισμού μας με πνίγει, τι περισσότερο να θυμηθώ και τι υψηλότερα να επαινέσω, τον άνθρωπο που υπήρξες με την βαθύτερη έννοια της λέξης Άνθρωπος την αγέρωχη και αξιοζήλευτη Κεφαλοβρυσανή Γυναίκα ή την τέλεια, συνετή και στοργική Μάνα. Η απώλεια σου αγαπημένη μου Θεία στέρησε από την Κεφαλοβρυσανή κοινωνία από ότι αποτελεί την έννοια της ολοκληρωμένης ανθρωπιάς.
Πλήρης αρετών προσωπικότητα η Κατερίνα που με την πολιτεία της διερμήνευσε την αριστοκρατικότητα της ψυχής. Καρδιά μικρού παιδιού γεμάτη αγνότητα, ανιδιοτέλεια, καλοσύνη, διάθεση προσφοράς, ψυχή λεβέντισσας που έβριθε γενναιότητα, ντομπροσύνη ειλικρίνεια και ευθύτητα. Χάσαμε σήμερα μια τίμια ευγενική γυναίκα με ψυχή αγαθή πρόθυμη να αγαπήσει και να επαινέσει τις επιτυχίες των άλλων.
Έφυγες αγαπημένη μου Θεία με ήσυχη την συνείδηση και άφησες πίσω να σε θυμούνται και να σε μνημονεύουν τα υπέροχα παιδιά σου τα λατρεμένα σου εγγόνια, τους συγγενείς σου. Έφυγες αγαπημένη μου θεία όμως, η μνήμη σου θα λάμπει σαν τον ήλιο, η ψυχή σου θα ζει και θα φτερουγίζει κοντά μας γοργή σαν τον αέρα ζεστή σαν αγκαλιά. Σε όλη σου την ζωή έμεινες απλή πρόσχαρη και πρότυπο για όσους σε γνώρισαν μια ήρεμη δύναμη αθεράπευτα ταπεινή γεμάτη καλοσύνη γλυκύτητα και με απέραντη αγάπη στην οικογένεια.
ΕΣΥ που έσειες το λίκνο των ονείρων των παιδιών σου στα πρώτα ανασερά φτερουγίσματά τους.
ΕΣΥ που έλαμπες με την χαρά και το φως ΕΣΥ που πάντα έστεκες χαλύβδινη ασπίδα στις πορθητές βλέψεις αυτών που επιβουλεύονταν το κάστρο της οικογένειας σου.
ΕΣΥ που στις πιο δύσκολες στιγμές της οικογένειας σου πάντα είχες τον τρόπο να ξεπερνάς κάθε εμπόδιο.
ΕΣΥ που ποτέ σου δεν διαμαρτυρήθηκες για ότι σε πίκραινε κι ένωνες τους ανθρώπους με αγάπη και φιλία.
ΕΣΥ που σ’ όλους κάτι είχες να προσφέρεις εκτός από τον εαυτό σου με τον οποίο ήσουν πολλές φορές σκληρή και άδικη.
ΕΣΥ αγαπημένη μου θεία που τώρα καις σαν ένα ευλογημένο καντήλι που καίγεται αδιάκοπο στην ατέλειωτη νύχτα της ζωής γαλήνια, χρήσιμη, απλή, ευγενική, στοργική και πάντοτε δίνοντας φως.
Εσένα αγαπημένη θεία Κατερίνα ποτέ δεν θα σ’ αφήσουμε να φύγεις από κοντά μας, είσαι πάντα μαζί μας με το γλυκό χαμόγελό σου φως μες στην ψυχή μας. Δέξου από μένα τον ανιψιό σου την αγάπη μου, τον σεβασμό μου, και την αλύγιστη πίστη μου ότι,
δεν πέθανες τα χρόνια κι αν περνούνε
τότε οι νεκροί πεθαίνουνε όταν τους λησμονούμε.
Μ’ αυτές τις σκέψεις μου αθάνατη θεία μου τούτη την ιερή στιγμή που η καρδιά μας καίγεται σαν αγιοκέρι αποτίουμε με ταπεινότητα φόρο τιμής και ευγνωμοσύνης.
