Το τρένο του θανάτου

Άκρα του τάφου σιωπή

στο τρένο βασιλεύει

κι η δόλια μάνα το παιδί

που έχασε γυρεύει.

Σε μια στιγμή ο όλεθρος

καπνός, φωτιά, σκοτάδι

και πήγαν τόσο άδικα

πολλά παιδιά στον Άδη.

Κοπάνες, μπλάνκο και ποτά

μέσα στο σταθμαρχείο

και τα βαγόνια έγιναν

ένα νεκροταφείο.

Δεκάδες σπίτια ορφάνεψαν

και πάγωσε η καρδιά τους

γιατί δεν θα γυρίσουνε

σ’ εκείνα τα παιδιά τους.

-"Μη κλαις μανούλα μου γλυκιά

και μη με περιμένεις

κάποια στιγμή θα σμίξουμε

κι αυτό να το προσμένεις

Θα έρχομαι στον ύπνο σου

παρέα να σου κάνω

και να σου λέω πως περνώ

πολύ καλά εδώ πάνω".

Αυτοί που προκαλέσανε

αυτή τη τραγωδία

να μη ξαναζητήσουνε

ψήφο απ ‘τη κοινωνία.

Με βαριά θλίψη και μνήμη

Μαρία Κοντάκη

Συνταξιούχος εκπαιδευτικός