Κάτσε να δεις από που, μπορεί να πιαστεί κιανείς και να ξυπνήσει τσι μνήμες του...
Από ένα.... "κουτσομπολιό", ένα σχόλιο, μια κριτική και αλλαμπλίρι, ίντα άλλο...
("Αλλαμπλίρι" =Τουρκικό κατάλοιπο, διαστρευλωμένο στη Κρητική διάλεκτο... Από το Αλλάχ μπιλίρ, που σημαίνει, "ο Θεός γνωρίζει")
Πάντα με καλή πρόθεση, με το συνεργάτη, συνάδελφο και καλό φίλο, το Βασίλη, στο απορριματοφώρο, (όταν έχομε περιθώριο πάντα) όλο και κάτι θα βρούμε για κουβέντα...
Σήμερο... πιάσαμε την... ορθογραφία!!!!
Παράξενο θέμα, μα την αλήθεια!
Μια ανάρτηση στο Φεισμπουκ, μας έδωσε την αφορμή...
Συγκεκριμένα... Μια παρέα, έτοιμη για φαγοπότι και ανάρτησε <<ετιμοπόλεμη>>...
Με το Βασίλη, επιάσαμε να διορθώσουμε τα... λάθη...
Το "έντιμο" γράφετε με γιώτα, το "έτοιμο" με όμικρον γιώτα, κι επειδή, είναι πολλοί, συνεπώς... "ετοιμοπόλεμοι"...
Δεν κατέχω γράμματα, το φωνάζω... Μα...
Ένα δυο κανόνες τση γραμματικής, τσι θυμούμαι...
Του δημοτικού, του 1979, είναι ο τίτλος σπουδών μου... Τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο...
Ομως το εκπαιδευτικό σύστημα τση εποχής μου, ήτανε τέτοιο, που χάραξε τη μνήμη μου, με χρώματα ανεξήτηλα...
Ίσως, βοήθησε και το ότι η παιδική μνήμη, δε σβήνει εύκολα...
Μέσα στα πολλά τση κουβέντας επί του θέματος, είπαμε και για τη Κρητική διάλεκτο...
Χαραχτηριστικό παράδειγμα, ανάφερα το "σαφεί"... Λέξη που σημαίνει "πάντα" και που προέρχεται από το αρχαιοελληνικό "Αεί" (που έχει την ίδια έννοια)
Κι αναρωτιέμαι...
Για ποιο λόγο, το γράφουν κάποιοι "σαφί" με γιώτα ή με ήτα, αφού ο Κρητικός, για να αποφύγει τη χασμωδία, (τα συνεχόμενα φωνήεντα σε μια λέξη) πρόσθεσε ένα σίγμα στην αρχή κι ένα φι στη μέση...
Έτσι από το "αεί" δημιούργησε το "σαφεί"....
Αναρωτήθηκε ο Βασίλης...
-"Μα καλά... Ένα δημοτικό λες πως τελείωσες... Πως μπορείς να σκέφτεσαι με τέτοιο τρόπο;"....
Άκου εδά...
Μια δασκάλα, η Κυρία Άννα Παπαδάκη!!! από την Ιεράπετρα, νύφη στο χωριό μου, μου κανε στσι περισσότερες τάξεις μάθημα...
Είχε ένα μοναδικό τρόπο να διδάσκει...
Την εποχή, που οι επιδόσεις των μαθητών, βαθμολογούντανε και στο δημοτικό, από την Πρώτη τάξη...
Με βάση το 5 και άριστα το 10 .....
Άριστη, θα έλεγα, η κ. Άννα στο λειτούργημα τση, είχε ένα.... τετράδιο, ξεχωριστό από τ άλλα...
Ντυμένο με χρυσαφί αυτοκόλλητο, το ονόμαζε "Χρυσό Βιβλίο"...
Ήτανε το... Δέλεαρ!!!!
Όποιος μπορούσε να συγκεντρώσει 10 δεκάρια, γραφόταν τ όνομα του στο "Χρυσό Βιβλίο"...
Κόντρα λοιπόν, όλα τα κοπέλια, ποιο θα κάνει τα καλύτερα γράμματα στην αντιγραφή, ποιο δε θα κάμει λάθη στην ορθογραφία, ποιο θα λύσει σωστά τα προβλήματα τση αριθμητικής, για το πολυπόθητο δεκάρι...
Δεν ήμουνα ποτέ ο πρώτος...
Ήμουνα όμως... Ο Δεύτερος...
Με διαφορά μιας φοράς από τη Μαρία...
Πάντα η Μαρία, ήταν μια φορά μπροστά από μένα στο "Χρυσό Βιβλίο"...
Αναμνήσεις...
Καλά να είσαι, αγαπημένη μου κυρία Άννα...
Όπου κι αν είσαι...
