Στον αγαπημένο μου Γιώργο Κατσαράκη

Επήρα το βιβλίο σου

κι είδα να γράφει επάνω,

τα απομνημονεύματα

της κατοχής στη Βιάννο

Πολύ πονούνε οι σκέψεις μου

κι ο νους μου τριγυρίζει

στα χρόνια αυτά τα δύσκολα

και η καρδιά ραγίζει

-

Τα απομνημονεύματα

π’ όποιος θα τα διαβάσει

πρέπει καρδιά από σίδερο

να ’χει για να μη σπάσει

-

Δεν κάθισε κι η μάνα σου

με σταυρωμένα χέρια,

ξοπίσω απ’ τον πατέρα σου

στα αντάρτικα λημέρια

-

Με αγκαλιά τρία παιδιά

εις τα βουνά γυρνούσε

για να τα δει ο κύρης του

απού τα λαχταρούσε

-

Να μην κοιμάται ολονυχτίς

για να ’ρθει εκείνη η ώρα

που όταν περάσει ο κύρης μου

έτοιμα να ’ναι όλα

-

Να φορτωθεί κανονικά

προτού ο ήλιος δώσει

και στο λημέρι να βρεθεί

κανένα μην προδώσει

-

Ποτέ δεν τα ξεχνώ αυτά

κι ας είναι περασμένα

γιατί είμαι κόρη αγωνιστή

και τίμιου πατέρα

-

Γι’ αυτή σου την προσπάθεια

ένα μεγάλο «μπράβο»

με τα Απομνημονεύματα

μνήμες να μεταλάβω

-

Πολλά ευχαριστήρια

στην Άννα Μανουκάκη

που το επιμελήθηκε

με ομορφιά και τάξη…