Ανάποδος είμαι.. Και στο σπίτι μου, ανάποδα πρέπει να μπαίνω... Αλλιώς δεν εξηγείται...
Από ένα ράδιο παλιό, που δεν θυμούμαι που το βρήκα, εξύπνησε ο κοιμισμένος μου λογισμός.
Ένα παρόμοιο είχε αγοράσει ο κύρης μου το 1965.
Από το καιρό που ήμασταν στη καλύβα και μέχρι κι εφύγαμε από το μετόχι... Να σου πω, κοντά 30 χρόνια;
Η παρέα του ήτανε. Ειδήσεις, ανά μισή ώρα, (δελτίο ειδήσεων και τίτλους ειδήσεων) λειτουργία τη Κυριακή το πρωί, ποδόσφαιρο το απόγευμα...
Πράμα άλλο...
-"Να μη καταληθούνε οι "στήλες""...
Δύσκολες οι προμήθειες στη καλύβα και το μετόχι, την εποχή που οι μεταφορές γινότανε με.... τσι γαϊδάρους!!!
Και καλά να χες γάιδαρο... Τονε φόρτωνες, κι εσύ σφυρολογόντας, τονε "νημάτας" με τη μύτη τση βέργας, "να κάνει γερά γερά"...
Άμα δεν είχες, εσήκωνες εσύ, "σαν το γάιδαρο"... τσι όποιες προμήθειες είχε ανάγκη το φτωχικό σου...
Άντε... Καλά τα αναγκαία.... Μα... Και οι "στήλες";
Και ως "από μηχανής θεός" ένα "μουτσουνάτο" φορτηγό, με τέντα στη καρότσα, να μη σκονίζουντε τα πράματα, κάνει την εμφάνιση του στην αγροτική περιοχή των μετοχιών τση περιοχής...
Κι ίντα ήθελες και δεν είχε...
Καρόλια μαύρα κι άσπρα, βελόνες, βελονάκια, μπακαλιάρο παστό, (φτωχογιάννη τον ήλεγε η μάνα μου) φρίσσες (ρέγγες) καπνιστές στο ξύλινο κασονάκι, φασούλες, ροβύθια, φάβα, ρύζι, αλεύρι στο πάνινο σακί, (η τελευταία νοικοκυρά ήτανε κι η τυχερή, γιατί μαζί με το αλεύρι, ήπαιρνε και το τσουβάλι, να το κάμει από πετσέτες, μέχρι μαξελαροθήκες, η ακόμη και... σώβρακα για τον αφέντη τση...)
Και το ΜΑΓΙΚΌ!!!!... Δυο βαρέλια... Το ένα γεμάτο κοκκινέλι, γλυκό και καρδαμωτικό και το άλλο, ρακή πολλών βαθμών, για τον ιδρώτα, για εντριβές, για το καλωσόρισμα του μουσαφίρη...
Και "στήλες" για το φακό είχε και για το ράδιο... και πετρέλαιο "καθαρό" (φωτιστικό) για τσι λάμπες και το λουξ...
Κεριά και... ΛΑΜΠΆΔΕΣ!!!!!
Αυτές οι λαμπάδες, που εδώσανε το παρατσούκλι στο πραματευτή...
"ΛΑΜΠΆΔΑΣ" με τ όνομα...
(πότε δεν ήμαθα το πραγματικό του όνομα)
Κάθε 15 μέρες ερχότανε και οι νοικοκυράδες με τς αφέντες τως, πανηγύρι στένανε...
Κατέχεις ίντα ναι, ένα μπακάλικο κινητό να γίνεται αιτία, να μη στεράσαι, χωρίς να τυραννάσαι;
Ένα εξάκιλο παγουράκι είχε ο κύρης μου, για το κρασί του 15νθήμερου....
Άλλο ένα πεντόκιλο ο μπάρμπα Σταύρος του Τριγύρη... (ο λεγόμενος και Σταύρακας, λόγω του σωματότυπου του.... Κοντά 2 μέτρα τονε θυμούμαι και πάνω από 130 κιλά)
Ούτε στο σκαπέτι εδείλιαζε, ούτε.... στο κρασί!!!
Κι ήρθε ο "ΛΑΜΠΑΔΑΣ" και μετόχια κι οι καλύβες, γέμισαν καλά... Και τα παγουράκια κρασί και οι "αναμισαρές" μποτίλιες, οι γυάλινες, ρακή. (1,5 λίτρο χωρούσανε, ανάμιση για τη τοπική διάλεκτο εξ ου και "αναμισαρά")
Κι είπανε ο μπάρμπα Σταύρος με το κύρη μου, να... γραδάρουνε το κρασί να δούνε ίντα πουσουνιά εκάμανε...
Ένα τυροζούλι, ήτανε αρκετό για μεζές...
Κι εκάτσανε στη ρίζα τς ελιάς και...
Μέχρι να κάμει τη βόλιτα του ο "ΛΑΜΠΑΔΑΣ" στα υπόλοιπα μετόχια...
11 κιλά κρασί (αν έχεις στο Θεό σου) είχανε σβήσει!!!
--"Κι εδά Γιάννη;
-" Κι εδά Σταύρο;
-"Γλάκα να προλάβομε το ΛΑΜΠΑΔΑ εδά που θα γιαγιέρνει, γιατί ίντα θα γενούμε ίσαμε να ξανάρθει!!!
2 ώρες ήτανε η υπόθεση των 11 κιλών...
Οντε τς είδε ο Λαμπάδας, με τα παγουράκια στα χέρια, λαχανιασμένους, να γλακούνε να τονε προλάβουνε... Το Σταυρό του ήκανε..
Κι απάνω στο Σταυροκόπημα τσι ρωτά....
-"Ω Ανάθεμα σας!!!! Ήπιετε το μωρέ, κιόλας;"
Για κειονά σου λέω...
Ανάποδος άθρωπος είμαι...
Το ράδιο φταίει....
