Η αλλαγή και εμείς
Μπορεί να είναι χιλιοειπωμένο και να τείνει να γίνει κουραστικό, όμως πρόκειται για τη λυπηρή πραγματικότητα. Αν δεν αλλάξουμε πρώτα εμείς ως κοινωνία δεν μπορούμε να ελπίζουμε σε τίποτα καλύτερο.
Βρισκόμαστε σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο που ξεκίνησε πριν μερικούς μήνες με τις αυτοδιοικητικές και θα ολοκληρωθεί σε περίπου ένα μήνα με τις βουλευτικές εκλογές.
Μέσα σε αυτό το διάστημα έχουμε ακούσει χιλιάδες παράπονα από πολίτες για το πόσο «λάθος» είναι όλα και το τι πρέπει να γίνει, ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής στις πόλεις. Αυτό όμως που κανείς δεν αναφέρει ποτέ, ή το αναφέρει ως κάτι δευτερεύουσας σημασίας είναι, τι κάνουμε εμείς ως κοινωνία και ποια είναι η ευθύνη μας.
Ειδικότερα στην πόλη του Ηρακλείου έχουμε μάθει να ζούμε μέσα στην γκρίνια και τον εκνευρισμό, με τις εικόνες που βρίσκονται στο κείμενο να αποτελούν την πιο τρανή απόδειξη ότι οι πολίτες και οι συμπεριφορές μας είναι η πηγή του κακού.
Από παρκαρίσματα σε σημεία όπου απαγορεύεται, από τα σκουπίδια που πετάμε στους δρόμους μέχρι και τα παρατημένα καρότσια έξω από τα Σούπερ Μάρκετ, μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι αυτό που κοιτάει πρωτίστως ο καθένας είναι η προσωπική του εξυπηρέτηση, αδιαφορώντας για τον συμπολίτη του.
Οι εικόνες που ακολουθούν θεωρούμε πως είναι χαρακτηριστικές του τι επικρατεί και ότι μπορούμε να κάνουμε καλύτερες τις ζωές μας, σεβόμενοι την πόλη που ζούμε αλλά και τους συνανθρώπους μας.






