Έμπαρος

Πολυνερούσα, λιόχαρη στα χρώματα λουσμένη,

πάνω σε καταπράσινο καμβά ζωγραφισμένη.

Σε αργαστήρι θεϊκό σμιλεύτηκ’ η θωριά σου

και μαρτυρά το κάλλος σου το ίδιο τ’ όνομά σου.

Οι Άραβες κατακτητές τ’ όνομα σου ’χαν δώσει

έκθαμβοι σαν αντίκρυσαν την ομορφιά την τόση.

Εμπάρ-Εμπάρ φωνάξανε απ’ την Ψαρή Φοράδα

που πάει να πει στ’ αραβικά «πεντάμορφη κοιλάδα».

Πανάρχαια ευρήματα διάσπαρτα στη γη σου

δηλώνουν την ταυτότητα την προϊστορική σου,

και πλάκες επιτύμβιες του προ Χριστού αιώνα,

συνθέτουνε την πρώτη σου αρχαϊκή εικόνα.

Βυζαντινά κατάγραφα ξωκλήσια ο θησαυρός σου,

μάρτυρες αδιάψευστοι για τον πολιτισμό σου.

Σου άφησε κληρονομιά η Βενετοκρατία,

δείγματα τέχνης υψηλής στην αγιογραφία.

Σε κάθε προσκλητήριο του γένους και του χρέους,

οπλαρχηγούς ανέδειξες κι αγωνιστές γενναίους.

Στην Εθνική Αντίσταση έχεις τρανή μερίδα

κι έγραψες μιαν αθάνατη ιστορική σελίδα.

Μνημείο ακατάλυτο, σημείο αναφοράς σου,

ο πέτρινός σου γίγαντας που ’ναι βλεπάτοράς σου.

Ο Δέτης με την Παναγιά, την άσπιλη Παρθένα,

που το βουνό αγίασε κι ευλόγησε κι εσένα.

Και μέσ’ από τα σπλάχνα του αιώνια θα σε βλέπει,

να σ’ αγκαλιάζει σπλαχνικά η θεϊκή Της Σκέπη.

Παντοτινά να σ’ ευλογεί ν’ ανθείς να καρποδένεις,

παραδεισένια Έμπαρος ξόμπλι της Οικουμένης!

Ελένη Πλαγιωτάκη-Σαατσάκη

(Συμπεριλαμβάνεται στο βιβλίο της με τίτλο «Αναθυμιές»).