Μια συνταγή για εκείνους που τρώνε τα πάντα, αλλά και για τους vegetarian και, ακόμη, για τους vegan.
Σίγουρα μια συνταγή για καλοφαγάδες και, πάντως, για εκείνους τους… «μακαρονάδες» που έχουν ξεπεράσει το δόγμα «τα ζυμαρικά τρώγονται μόνο αν συνοδεύουν… σάρκα»!
Η αποδοχή αυτής της συνταγής, μού έγινε αντιληπτή εκείνη την περίοδο που επιχειρούσα να γίνω επαγγελματίας στην εστίαση.
Επιλέχτηκε για τον κατάλογο του μαγαζιού, εξαιτίας την απλότητας των υλικών της, της εύκολης παρασκευής της, της νοστιμιάς της και της δυνατότητάς της να αποτελέσει «κρύο πιάτο» και καθιερώθηκε στο «πι και φι», ενώ πολύ σύντομα αναδείχτηκε στην τοπ επιλογή των αλλοδαπών πελατών.
Ζυμαρικά με σοτέ λαχανικά λοιπόν, που τρώγονται χωρίς την προσθήκη τυριού, κι αυτό, όχι για να αποκτήσει το πιάτο vegan χαρακτήρα. Το τυρί αλλοιώνει την «προσωπικότητά» του, αποδυναμώνοντας τον πρωταγωνιστικό ρόλο των λαχανικών.
Παρόλα αυτά η προσθήκη φέτας, εκείνου του θεσπέσιου ελληνικού τυριού, ταιριάζει απόλυτα στο πιάτο και δίνει την λύση σ’ εκείνους που δεν νοούν ζυμαρικό χωρίς τυρί.
ΥΛΙΚΑ
1/2 κιλό Λιγκουίνι ή λαζανάκι (πλακέ μακαρόνι)
1/2 ποτήρι (νερού) ελαιόλαδο
1/2 ποτήρι (νερού) λευκό αρετσίνωτο κρασί
2 μέτριες μελιτζάνες
4 μικρά κολοκύθια
2 πράσινες πιπεριές
2 κόκκινες πιπεριές
2 ξερά κρεμμύδια
2 κουταλιές σούπας ξύδι Μπαλσάμικο
Μια σκελίδα σκόρδο
Αλάτι, ελάχιστο κουρκουμά, λίγη καυτερή πάπρικα ( ή πιπέρι), λίγο κύμινο
ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Κόβουμε σε λεπτές ροδέλες (πάχους 0,3 του εκατοστού) τα κολοκυθάκια και τα κρεμμύδια
Στη συνέχεια κόβουμε τις πιπεριές σε ροδέλες του μισού εκατοστού (0,5 εκ.) και τις μελιτζάνες, αρχικά κατά μήκος στα τέσσερα και στη συνέχεια κόβουμε κάθε τέταρτο σε κομμάτια πάχους ενός εκατοστού (1 εκ.).
Βάζουμε σε βαθύ τηγάνι (με σκέπασμα, αλλιώς σε πλατειά κατσαρόλα) το λάδι, προσθέτουμε τα κολοκυθάκια και τα ανακατεύουμε μέχρι να αρχίσουν να παίρνουν χρώμα.
Προσθέτουμε τις μελιτζάνες και τα σοτάρουμε όλα μαζί για ένα λεπτό. Χαμηλώνουμε την εστία στο πιο χαμηλό της σημείο, ρίχνουμε το αλάτι και το βαλσαμικό και σκεπάζουμε το τηγάνι. Τα αφήνουμε 5 λεπτά να σιγοβράσουν και να κατεβάσουν υγρά. Ελέγχουμε να μην κολλήσουν και ανακατεύουμε ελαφριά αν χρειάζεται.
Ξεσκεπάζουμε το τηγάνι και προσθέτουμε το κρασί, τις πιπεριές και τα μπαχαρικά. Σκεπάζουμε πάλι για ακόμη 5 λεπτά.
Προσθέτουμε τα κρεμμύδια, σκεπάζουμε και αφήνουμε να βράσουν όλα μαζί για 5 λεπτά, ακόμη.
Ανακατεύουμε συχνά.
Αποσύρουμε από την εστία και ξεκινάμε το βράσιμο των ζυμαρικών.
Κόβουμε την σκελίδα σκόρδου στα δύο και «περνάμε» τα πλάγια τοιχώματα και τον πάτο μιας μεγάλης κατσαρόλας.
Βάζουμε μπόλικο νερό και βράζουμε τα ζυμαρικά.
Τα στραγγίζουμε και τα επαναφέρουμε στην κατσαρόλα.
Ρίχνουμε αμέσως επάνω τους τα λαχανικά και ανακατεύουμε καλά, ώστε να λαδωθούν όλα τα ζυμαρικά για να μην κολλήσουν.
Σερβίρουμε.
ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ 1) Εχουμε δοκιμάσει κι άλλους τύπους ζυμαρικών, βρήκαμε όμως ιδανικά τα λιγκουίνι και τα λαζανάκια.
Σε κάθε περίπτωση το βράσιμό τους πρέπει να είναι αλ ντέντε 2)Το πιάτο μας μπορεί να είναι «κύριο» (με τυρί φέτα ή χωρίς) αλλά, μπορεί και να συνοδεύσει εξαίσια ένα κρεατικό ή και ψαρικό σε κάποιο πιο σύνθετο τραπέζι 3) Αν θέλετε οπωσδήποτε να προσθέσετε κάποιο άλλο τυρί δεν έχετε παρά να δοκιμάσετε. Σίγουρα, δεν πρέπει να βάλετε μεγάλη ποσότητα 4) Η απόπειρα, κάποτε, να χρησιμοποιήσω και μανιτάρια δεν πρόσθεσε τίποτα στην γεύση κι έτσι επανήλθα στην αποκλειστική χρησιμοποίηση λαχανικών 5) Τα ζυμαρικά μας διατηρούνται αρκετά στο ψυγείο. Τρώγονται και εντελώς κρύα αλλά, μπορείτε να τα ζεστάνετε και στα μικροκύματα...
