Με τον τρόμο ζουν οι κτηνοτρόφοι, είτε πρόκειται για ερασιτέχνες είτε για επαγγελματίες, οι οποίοι βλέπουν πως το φαινόμενο εξακολουθεί να υπάρχει και μάλιστα έντονο.
Ειδικά το διάστημα που διανύουμε, ενόψει του εορτασμού του Πάσχα, υπαρχουν κτηνοτρόφοι οι οποιοι μένουν κοντά στα κοπάδια τους, στα Μιτάτα και τις στάνες τους, προκειμένου να αποτρέψουν τους επίδοξους ζωοκλέφτες να τους αρπάξουν τα αιγοπρόβατα τους.
Στην ενδοχώρα του νησιού, όχι μόνο στο Νομό Ηρακλείου, αλλά και στους άλλους Νομούς, καταγράφονται αρκετά περιστατικά. Υπαρχουν όμως πολλά ακόμη τα οποία δεν καταγράφονται, αφου υπαρχει μια ιδιοτυπη «ομερτά», με τους κατοίκους, τα θύματα και οι συγχωριανοί τους να επιχειρούν να «κλείσουν την πληγή» με το δικό τους τρόπο.
Εχουμε όλοι μας δει ή ακούσει για σασμούς μεταξύ θυτών και θυμάτων. Έχουμε ακούσει άλλες φορές ακόμη και για αντίποινα. Και εδώ ανοίγουμε το κεφάλαιο Ζωοκτονία.
Πόσες φορές έχουμε γράψει για πρόβατα που έχουν βρεθεί σφαγμένα μέσα στα μαντριά, μόνο και μόνο για να στείλουν ένα μήνυμα ή να εκδικηθούν. Και σε αυτή την περίπτωση, είναι λίγα τα περιστατικά που φτάνουν ως την ΕΛ.ΑΣ. με τη σωστή τους διάσταση. Τις περισσότερες φορές, ακόμη και τα θύματα, λένε πως δεν είχαν καμία έχθρα, καμία διαμάχη με κανέναν. Λές και τα πρόβατα σφάχτηκαν από κάποιον τρελό που δεν είχε τί να κάνει και αποφάσισε να ξεκληρίσει ένα ολόκληρο κοπάδι...
Ζητούμενο για όλους είναι το φαινόμενο αυτό να περιοριστεί όσο αυτό είναι δυνατόν ή ακόμη και να σταματήσει γιατί αποτελεί αδιαμφισβήτητα μια πληγή για όλο το νησί με πολλαπλές συνέπειες…
