Ο επιβλητικός ορεινός όγκος της Δυτικής Κρήτης με τις απόκοσμες Μαδάρες, όπως ονομάζονται τα ψηλότερα σημεία των Λευκών Ορέων, αποτελεί το μεγαλύτερο καταφύγιο ενδημικών φυτών της χώρας μας προσελκύοντας το ενδιαφέρον από δεκάδες βοτανολόγους ολόκληρου του πλανήτη.
Τα Λευκά Όρη είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά βουνά της Ελλάδας, ένας γιγάντιος ορεινός όγκος που δεσπόζει στο μέσο της Μεσογείου. Θεωρούνται ένας από τους σημαντικότερους βοτανικούς παραδείσους σε παγκόσμιο επίπεδο. Η αλπική ζώνη κρύβει στις πλαγιές και στους γκρεμούς πολλά σπάνια «διαμάντια» της ελληνικής χλωρίδας. Σε όλη την Δυτική Κρήτη υπάρχουν πάνω από 1.500 είδη φυτών ενώ από τα 650 είδη που απαντώνται στα ψηλά των Λευκών Ορέων, τα 25 είναι στενότοπα ενδημικά και κοντά στα 100 ενδημικά της Κρήτης.
Στις φωτογραφίες του Νίκου Χειλαδάκη βλέπουμε ένα σπάνιο στενοενδημικό της Αλπικής ζώνης των Λευκών Ορέων. Πρόκειται για το Centranthus sieberi / cenrtanthus nevandensis subsp sieberi - Κέντρανθος. Περιλαμβάνεται στο Βιβλίο των Σπάνιων & Απειλούμενων Φυτών της Ελλάδας (2009) με τον χαρακτηρισμό Τρωτό.
