Εικόνες που μας πλημμυρίζουν θλίψη, απογοήτευση, αλλά και θυμό
Κάνουν προσπάθειες οι πρόεδροι των Τοπικών Κοινοτήτων, κάνουν προσπάθειες και οι κατά τόπους πολιτιστικοί σύλλογοι, στο να καθαρίσουν (να ξεβρωμίσουν σωστότερα) τα χωριά μας…
Υπάρχει όμως μια διαφορά: Οι όποιες προσπάθειες, δεν γίνονται καθημερινά, αλλά μια-δυο φορές το χρόνο. Από την άλλη μεριά, οι ασυνείδητοι (και δυστυχώς είναι οι πολλοί!) ρυπαίνουν ακατάπαυστα κάθε στιγμή, κάθε μέρα, όλο το χρόνο!
Τα θλιβερά αποτελέσματα αυτής της πραγματικότητας, ήρθε να επιβεβαιώσει η φωτογραφία που μας έστειλε ένας αναγνώστης μας από τη συνοικία «Σωρός» στην Άνω Βιάννο. Εικόνες που μας πλημμυρίζουν θλίψη, απογοήτευση, αλλά και θυμό. Θλίψη για την άνεση που κάποιοι πετούν τα σκουπίδια τους εδώ κι εκεί… Απογοήτευση, γιατί διαπιστώνουμε πως, αντί για βήματα μπροστά κάνουμε βήματα προς τα πίσω… Και θυμό, γιατί όλοι αυτοί οι ασυνείδητοι χαίρουν κοινωνικής αποδοχής και εκτιμήσεως!
Δύο εξαιρετικοί συνάνθρωποί μας, που με τη στάση και τη συμπεριφορά τους κοσμούσαν την κωμόπολη αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το σπίτι τους και μετοίκησαν σε άλλα μέρη, γιατί δεν άντεχαν την τόση ασυνειδησία, τη βρωμιά και την ευκολία με την οποία οι ντόπιοι απορρίπτουν οπουδήποτε τα οικιακά τους σκουπίδια.
Το καλό (σε μια ακόμη περίπτωση) ηττήθηκε κατά κράτος από το κακό… Και ηττήθηκε γιατί, με ελάχιστες εξαιρέσεις, η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων σιγοντάρει με την ανοχή της τη σκουπιδοποίηση της ζωής μας…
