Μέσα δεκαετίας του 1980 στο πανηγύρι του Άη Γιώργη... Τρεις γέροντες απολαμβάνουν το ζεστό φρεσκοβρασμένο γάλα καθισμένοι πλάι στην εκκλησιά της Ασί Γωνιάς.
Εκείνα τα χρόνια είχε αρχίσει να κυριαρχεί παντού το πλαστικό μιας χρήσης γιατί παλιότερα οι κάτοικοι πήγαιναν στο πανηγύρι κρατώντας στα χέρια τα πήλινα ή τα αλουμινένια κύπελλά τους.
Έθιμο παμπάλαιο να κατεβάζουν οι βοσκοί τα πρόβατα στους μικρούς ναούς του προστάτη τους, να τ' αρμέγουν εκεί και ν' αφήνουν το γάλα πεσκέσι στη χάρη του. Στην Ασί Γωνιά, στην Καρωτή, στις Σαϊτούρες, στο Γεράνι και σε κάμποσα ακόμη ρεθεμνιώτικα κι αποκορωνιώτικα χωριά...
Σε άλλες περιοχές της Κρήτης οι βοσκοί κουβαλούν μυζήθρες, τυριά κι αθοτύρους, τ' αποθέτουν κάτω από την εικόνα του δρακοντοκτόνου αγίου και στο τέλος τα κόβουν και τα μοιράζουν στον κόσμο.
Στην φωτογραφία μας από τους Κούμους Ρεθύμνου (2013) ο ιερέας κόβει μια μεγάλη γραβιέρα και την προσφέρει στους πιστούς. Το πανηγύρι συνεχίζεται στους δρόμους του χωριού, εκεί όπου είναι ήδη στρωμένα μεγάλα τραπέζια με κρασιά και λαμπριάτικους μεζέδες.
Αγαπημένος άγιος των Ελλήνων ο Άη Γιώργης, ενσαρκώνει το πρότυπο της ανδρικής ομορφιάς, τη λεβεντιά και την παλικαροσύνη. Εικονίζεται νέος, καβάλα στο άλογο, με σβελτάδα στο σώμα, με χάρη στις κινήσεις, με γαλήνη στην όψη. Και το μεγάλο πανηγύρι του γίνεται τώρα, στην καλή την ώρα της άνοιξης, στην εποχή των λουλουδιών και της νιότης!
