Όταν άνθρωποι ξεκινούν από διαφορετικά μέρη, διανύουν διαφορετικούς δρόμους, αλλά φτάνουν στον ίδιο προορισμό, πως μπορούμε να ορίσουμε το σε ποιον ανήκει αυτός ο προορισμός;
Σίγουρα, σε κάποιον θα ανήκει.
Τι συμβαίνει όμως όταν αυτή η διαδικασία είναι πνευματική; Όταν ο δρόμος είναι ουσιαστικά ένας ανήφορος πίστης και θέλησης προς μια κορυφή της γαλήνης και ευτυχίας; Ότι κι αν σημαίνει η πίστη για τον καθένα και η ευτυχία και η γαλήνη. Έχει τότε η κορυφή...ιδιοκτήτη;
Όχι, τότε η κορυφή δεν έχει ιδιοκτήτη. Έχει ιδιοκτήτες. Και κάθε ζωντανός άνθρωπος πάνω στη γη, έχει μερίδιο.
Η αλήθεια είναι πως αδυνατώ να καταλάβω, γιατί τόση πρεμούρα για μια κορυφή, ειδικά από ανθρώπους που πάνω-κάτω, κηρύττουν τα όσα ανέφερα παραπάνω, στη σχέση εκκλησίας-ανθρώπου. Γιατί πρέπει οπωσδήποτε ένας ναός να ανήκει σε κάποιο "πνευματικό χωράφι";
Προσωπικά, πιστεύω όλες τις ιστορίες για το πως χτίστηκε η εκκλησία του Αφέντη Χριστού, σε ύψος 2.141 μέτρων, στην κορυφή "Ψαρή Μαδάρα" ή αλλιώς "Αφέντης". Και τις πιστεύω, γιατί δεν έχει πραγματικά σημασία το ποιος έκανε την αρχή και ποιος είχε τη σημαντικότερη συμβολή. Ακόμα και οι ίδιοι οι άνθρωποι, όποιοι κι αν ήταν, οι οποίοι προσέφεραν με τόσο κόπο στο κτίσιμο της εκκλησίας, δεν το έκαναν για να γραφτεί το όνομα τους στους διαδικτυακούς τσακωμούς των τελευταίων ημερών.
Το πιστεύω, διότι ξεκινώντας από την Άνω Βιάννο τρεις φορές ως τώρα στη ζωή μου για αυτή την κορφή, φτάνοντας, δεν ένιωσα ότι είμαι ακόμη στη Βιάννο, ούτε ότι έφτασα σε κάποια περιοχή του Δήμου Οροπεδίου. Για την ακρίβεια, δεν ένιωσα να είμαι σε καμία "συγκεκριμένη" περιοχή. Δεν χρειάζεται να είναι όλα συγκεκριμένα. Φτάνοντας στον Αφέντη, είσαι στη Μεσαρά, στον κόλπο του Μεραμπέλου, στο Σελάκανο, στον μικρό Ομαλό, στο Ηράκλειο, στο Οροπέδιο Λασιθίου, στην Ιεράπετρα, στη Ντία, στη Χρυσή, στα Αστερούσια, στον Ψηλορείτη.
Ας μην κρυβόμαστε. Ο λόγος για τον οποίο ένας άνθρωπος, ένας φορέας ή ένας οργανισμός, θέλουν να κατοχυρώσουν μια τέτοια περιοχή είναι για να μην την κατοχυρώσει κάποιος άλλος. Δεν βλέπω πραγματικά, άλλον λόγο. Και όπως έχουν πει διάφορα άτομα σχολιάζοντας το ζήτημα που προέκυψε, ο Αφέντης μια ζωή ένωνε τους ανθρώπους. Εκεί ανεβαίνουν οι Βιαννίτες, οι Λασηθιώτες, οι Ιεραπετρίτες και οι Ηρακλειώτες και συναντιούνται στην... κορυφή! Γιατί θέλετε να τους τους κατεβάσετε χαμηλά; Γιατί θέλετε να τους χωρίσετε;
Φωτογραφία από την κορυφή Ψαρή Μαδάρα(2.141 μ.): Λευτέρης Σπανάκης
