Πρεμιέρα στις φετινές πολιτιστικές εκδηλώσεις του Πολιτιστικού Συλλόγου Κερατόκαμπου και Καψάλων «η Βίγλα», με τα εγκαίνια της έκθεσης με έργα του ζωγράφου Γιάννη Ζαχαράκη, που φιλοξενούνται στην Πινακοθήκη Βιάννου «Σάββας Πετράκης».
Τα εγκαίνια έγιναν παρουσία του Δημάρχου Βιάννου Παύλου Μπαριτάκη, του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Μανώλη Κονδυλάκη, των Αντιδημάρχων κ.κ. Μπάμπη Κονδυλάκη και Θοδωρή Καρτσάκη και του Προέδρου της Κοινότητας Άνω Βιάννου Μανώλη Μπριντάκη, αλλά και πολλών φίλων των εικαστικών τεχνών.
Ο Δήμαρχος Βιάννου Παύλος Μπαριτάκης εξέφρασε την ικανοποίησή του για το σπουδαίο πολιτιστικό γεγονός επισημαίνοντας ότι η Πινακοθήκη Βιάννου «Σάββας Πετράκης», είναι ένας εξαιρετικός χώρος στέγασης των εικαστικών τεχνών τον οποίο έχουμε χρέος να βοηθήσουμε. «Βρισκόμαστε σταθερά και αταλάντευτα υποστηριχτές κάθε πολιτιστικής δραστηριότητας», ενώ, ειδικότερα για την Πινακοθήκη τόνισε ότι «ο Δήμος Βιάννου, θα προχωρήσει στην αγορά έργων ζωγραφικής, ώστε να συνδράμει οικονομικά στην τιτάνια προσπάθεια της Πινακοθήκης».
Ο Γιάννης Ζαχαράκης και η εικαστικός κ. Λένα Αναδιώτου
Ο Γιάννης Ζαχαράκης ξενάγησε τους επισκέπτες στην έκθεση που έχει τίτλο «Αλισάχνη», στην οποία συμπεριλαμβάνονται έργα στα οποία κυριαρχούν παραθαλάσσια τοπία του Ηρακλειώτικου νότου, όπως και των ορεινών περιοχών της ευρύτερης περιοχής του Κερατόκαμπου και των Αστερουσίων.
Αναφερόμενος στα εγκαίνια της έκθεσης των έργων του ο Γιάννης Ζαχαράκης σημείωσε: "Η παρουσία σας ήταν βαθιά συγκινητική. Ο Νότος, με τη γαλήνη, το φως και τους ανθρώπους του, υπήρξε για μένα τόπος έμπνευσης. Εδώ γεννήθηκε η Αλισάχνη – ως μνήμη, συναίσθημα και χρώμα. Σας ευχαριστώ από καρδιάς όλους όσοι ήρθατε και μοιραστήκατε μαζί μου αυτή τη στιγμή. Θα την κρατήσω μέσα μου".
Όπως εξηγεί ο Γιάννης Ζαχαράκης «Αλισάχνη» είναι ο αχνός της θάλασσας, ο αθέατος ψίθυρος του κύματος, όταν σβήνει πάνω στην πέτρα. Χωρίς να τον βλέπεις, τον νιώθεις – σε ακουμπά για μια στιγμή και χάνεται. Δεν είναι το αλάτι∙ είναι ό,τι απομένει ως σημάδι και αποτύπωμα του περάσματος. Η αφή του ανέμου, το υγρό ίχνος της μνήμης πάνω στο δέρμα, στο βλέμμα, στην ψυχή.
Οι πίνακες τούτης της έκθεσης άντλησαν τη μορφή τους από τον Νότο. Από εκεί όπου ο χρόνος πυκνώνει κι ο ήλιος, όπως περιγράφεται από τον ποιητή Χριστόφορο Λιοντάκη, φωτίζει το «φρυγμένο χώμα», τα «φρυγμένα φυτά» με λιτότητα και αλήθεια. Στα Αστερούσια–τόπο άνυδρο και διαφανή, όπου ο ίσκιος είναι προνόμιο της πέτρας κι η σιωπή συνομιλεί με τον άνεμο– η ζωγραφική δεν περιγράφει αλλά Αφουγκράζεται, Αποκαλύπτεται, Επιστρέφει.
Στον τόπο αυτό γεννήθηκε μέσα μου ένας νόστος που δεν ζητά εξηγήσεις.
Ένα αίσθημα μυστικό, φτιαγμένο από θραύσματα ήχων και δέσμες φωτός, ένα μείγμα από το τρίξιμο των ξερών κλαδιών κάτω απ’ τα πόδια, μιας καμπάνας από μακριά, της φωνής της γιαγιάς πίσω από μια ανοιχτή πόρτα, του πανιού στο κατάρτι που χτυπά στο κέλευσμα του ανέμου, του ήχου του νερού μέσα στο ξεχασμένο πηγάδι, τα παιχνιδίσματα του ήλιου πάνω στη θάλασσα και στους όγκους των βουνών. Μνήμες και αισθήσεις με χρώματα και ήχους που με διαμόρφωσαν».
Η έκθεση ζωγραφικής θα διαρκέσει μέχρι 31 Αυγούστου και η είσοδος για το κοινό θα είναι ελεύθερη.
