Κάθε χρόνο οι ελαιοπαραγωγοί, από τα τέλη του Οκτώβρη μπαίνουν στα λιόφυτα τους για να ραβδισουν τις ελιές τους και να παράξουν το ελαιόλαδό τους.
Μαζί με αυτή την παραγωγή όμως, αυτή του ελαιολάδου, έχουμε και μια...ιδιότυπη παραγωγή, που δεν είναι άλλη από αυτή της παραγωγής...σκουπιδιών. Κάθε λογής πλαστικό, από μπουκάλια, σακκούλες, ποτήρια και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς, μένουν πίσω στα χωράφια, μετά το πέρας του ραβδίσματος.
Και αν κάποιος μιλήσει για «σταγόνα στον ωκεανό», μπροστά στο περιβαλλοντικό έγκλημα πο συντελείται καθημερινά, η απάντηση είναι πως από τα μικρά ξεκινά η προσπάθεια για να επιτευχθεί ο μεγάλος στόχος. Σε τι θα στοίχιζε άραγε στον κάθε αγρότη, να έχει μαζί του μια μεγάλη τσάντα, μαζεύοντας τα πλαστικά που πετάει ως σήμερα δεξιά και αριστερά;
Τίποτα προφανώς. Όμως η έλλειψη Παιδείας ορισμένων κυριαρχεί και σε αυτή τη στάση απέναντι στη Φύση. Απέναντι στα δικά τους χωράφια και στο περιβάλλον στο οποίο οι ίδιοι ζουν και δραστηριοποιούνται. Οι φωτογραφίες αναγνώστη από τα Αγριανά Χερσονήσου, είναι ο αδιάψευστος μάρτυρας για το έγκλημα που συντελείται στα λιόφυτα της Κρήτης...
