Τα νερά κολύμβησης στην Κρήτη και ο κόλπος Δερματά

Όπως έχω ξαναγράψει, οι οργανισμοί ύδρευσης/απο-χέτευσης διεθνώς και στη Χώρα μας είναι φορείς κοινής ωφέλειας και αποτελούν τους βασικούς συντελεστές για υγιεινή, ασφαλή και αρμονική συνύπαρξή μας με το φυσικό αστικό περιβάλλον.

Σήμερα στην Κρήτη, το 100% του πληθυσμού υδροδοτείται με πόσιμο νερό καλής ποιότητας, το 95% περίπου των οικιών και άλλων εγκαταστάσεων είναι συνδεμένα με δίκτυα αποχέτευσης, που σε ποσοστό 90% περίπου τα δίκτυα των υγρών αποβλήτων είναι χωριστά από αυτά των ομβρίων και πάνω από το 80% του πληθυσμού εξυπηρετείται από πολύ καλά λειτουργούσες μονάδες επεξεργασίας υγρών αποβλήτων.

Εκτός απ’ αυτά, η συμβολή των ΔΕΥΑ στην προστασία του περιβάλλοντος είναι σημαντική. Αξιοσημείωτη είναι η αποκατάσταση της ποιότητας των θαλασσίων ακτών στις αστικές περιοχές της χώρας και η σημαντική αύξηση αυτών, που κατακτούν τον τίτλο της “γαλάζιας σημαίας” της ΕΕ.

Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της Υπηρεσίας Περιβάλλοντος της ΕΕ (EU Environment Agency), η Ελλάδα κατατάσσεται τρίτη (μετά την Κύπρο και τη Μάλτα), στην ποιότητα των ακτών της, αφού 96% των ακτών υπερπληρούν τα κριτήρια αριστείας (excellent) της Οδηγίας 2006/7/EC για τα νερά κολύμβησης.

Στην Κρήτη σχεδόν όλες οι ακτές είναι εξαιρετικής ποιότητας. Ακόμη και αυτές, που βρίσκονται μέσα σε αστικά κέντρα, όπως σε Ηράκλειο, Άγιο Νικόλαο, Ιεράπετρα, Σητεία, Ρέθυμνο και Χανιά, οι οποίες υπερπληρούν τα κριτήρια της Οδηγίας για τα νερά κολύμβησης. Περισσότερα γι’ αυτό το θέμα αναφέρονται στην ιστοσελίδα: https://www.eea.europa.eu/publications/european-bathing-water-quality-2015.

Τα κριτήρια της Οδηγίας 2006/7/EC καταλληλότητας θαλασσίων νερών για κολύμβηση, σε μονάδες αποικιών παθογόνων στα 100mL είναι: (α) ολικά κολοβακτηριοειδή 500, (β) κοπρανώδη βακτήρια (E. coli) 100 και (γ) κοπρανώδεις στρεπτόκοκκοι 100.

Στο Ηράκλειο, αποτελέσματα αξιόπιστων μετρήσεων των νερών του κόλπου Δερματά, της πρώην Ηλεκτρικής και της Εφόδου (Καράβολα) τεκμηριώνουν ότι οι παραλίες της παλαιάς πόλης υπερπληρούν τα προβλεπόμενα κριτήρια ασφάλειας των λουομένων της Οδηγίας 2007/06/EC. Συγκεκριμένα, τα αποτελέσματα από τελευταίες μετρήσεις των τριών παραλιών είναι (α) ολικά κολοβακτηριοειδή 18-25, (β) κοπρανώδη βακτήρια (E. coli) 4-10 και (γ) κοπρανώδεις στρεπτόκοκκοι 5-20 αποικιών παθογόνων στα 100mL. Επομένως, τα νερά κολύμβησης των παραπάνω ακτών εντός της πόλης θεωρούνται αρίστης ποιότητας και απολύτως ασφαλή.

Κι αυτό ασφαλώς οφείλεται στην αποτελεσματική διαχείριση των υγρών αποβλήτων της πόλης από τη ΔΕΥΑ Ηρακλείου. Όμως, απαιτείται έγκυρη ενημέρωση των πολιτών, προκειμένου αυτοί οι θησαυροί μας, αυτές και άλλες ακτές μας να αποδοθούν για κολύμβηση στο ευρύτερο κρητικό κοινό. Ιδιαίτερα για τον πολύπαθο κόλπο του Δερματά, θα πρέπει να ολοκληρωθεί ο ευπρεπισμός της παραλίας, να διασφαλιστεί η ασφαλής πρόσβαση και επιτέλους να ολοκληρωθούν τα εκτελούμενα έργα.

Είναι απορίας άξιον που για σχεδόν δύο χρόνια οι διάφοροι εμπλεκόμενοι φορείς διαφωνούν, αλληλοαναιρούνται, ανταγωνίζονται προκειμένου να αποφασιστεί ποιος είναι επιτέλους ο καθ΄ ύλην “αρμόδιος/αναρμόδιος” φορέας, που θα άρει τα εμπόδια για την ολοκλήρωση του έργου.

Που θα πράξει σύμφωνα με την απλή λογική και όχι σύμφωνα με τις δαιδαλώδεις, σκοτεινές και ατελέσφορες διαδικασίες. Που θα εξαπλουστεύσει τις ατέρμονες γραφειοκρατικές γάγγραινες. Αλλά δυστυχώς στο ελληνικό κράτος αυτό ίσως δεν είναι πάντοτε δεδομένο και εφικτό!

Όπως πολύ σωστά αναφέρει η δημοτική Αρχή, έχει πάρει δύο φορές έγκριση από το Υπουργείο Πολιτισμού μέσω του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, για τη συμβατότητα της αντιδιαβρωτικής προστασίας με αυτή της αντιστήριξης του πρανούς επί της βόρειας πλευράς της οδού Σοφ. Βενιζέλου.

Αντί λοιπόν να επιβραβευθεί γι’ αυτό, αφού για την αρτιότερη προστασία του πρανούς, αυτή εντάχθηκε σε ένα ενιαίο έργο, μαζί με την αντιδιαβρωτική προστασία, την αποκατάσταση και την αξιοποίηση του κόλπου, κινδυνεύει να βρεθεί κατηγορούμενη. Αυτό είναι τουλάχιστον εξοργιστικό. Επιπλέον, η γνώση, η εντιμότητα και το ήθος του δημάρχου εγγυώνται νομίζω την νομιμότητα των εκτελουμένων εργασιών.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Πατρίς"