Πολλές φορές, για να δηλώσουμε ότι κάτι επαναλαμβάνεται μονότονα ή πρόκεται να επαναληφθεί στα σίγουρα, χρησιμοποιούμε την φράση “Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου…“
Σίγουρα θα έχεις πει ή ακούσει κάποτε αυτή τη φράση. Ξέρεις τι εννοεί, αυτό όμως που δεν είναι ευρέως γνωστό είναι ότι η συγκεκριμένη έκφραση προέρχεται από την Κρήτη.
Κατά την περίοδο της Ενετοκρατίας στην Κρήτη (1211-1669), υπήρχε ένας γενναίος Κρητικός με το όνομα Παντελής Αστραπογιαννάκης. Το παλικάρι αυτό ήταν καλός ρήτορας και εμψύχωνε τους Κρητικούς με τα πατριωτικά του λόγια.
Όταν οι Ενετοί κυρίεψαν το νησί, αυτός πήρε τα βουνά μαζί με άλλους τολμηρούς συμπατριώτες του με στόχο να διώξουν τους κατακτητές από το νησί.
Τις νύχτες, κατέβαιναν από τα βουνά και κτυπούσαν τους κατακτητές μέσα στα κάστρα τους. Επιπλέον, ο Παντελής για να δίνει κουράγιο στους νησιώτες και στους άντρες του, τους υποσχόταν συνέχεια ότι θα ελευθέρωναν γρήγορα την Κρήτη.
Η κατάσταση στο νησί όχι μόνο δεν βελτιωνόταν αλλά αντίθετα χειροτέρευε!
Συνέπεια; Οι Κρητικοί να αρχίσουν να απελπίζονται. Ο Παντελής όμως δεν έχανε το θάρρος του και συνέχιζε να δίνει ελπίδες για την απελευθέρωση της Κρήτης.Αφού πέρασε καιρός και η Κρήτη δεν είχε ακόμα απελευθερωθεί, οι Κρητικοί σταμάτησαν να πιστεύουν πλέον στα λόγια και στις υποσχέσεις του Παντελή.
Όταν λοιπόν ο Παντελής πήγαινε να τους μιλήσει όλοι μαζί του έλεγαν: “ξέρουμε τι θα μας πεις. Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου…“
