Ποιά είναι τα εφτά φαγητά που λάτρευαν οι παλιοί Κρητικοί;
Δύσκολο ποιό φαγητό να βάλεις πρώτο και ποιό δεύτερο, αλλά το σίγουρο είναι πως στις γαστρονομικές προτιμήσεις των παλιών κρητικών ήταν:
1) Το καλαμάρι κουτιού, τηγανισμένο και σβησμένο με κρασί η ξύδι, με κρεμμυδάκι και ενίοτε και πατάτες μέσα!
2) Η κατά την κρητική ονομασία "φρίσσα", κατ' άλλους ρέγκα!
Η φρίσσα είχε πολλά γερόντια φανατικούς οπαδούς, που ακόμα και στο καφενείο πολλές φορές παράγγελναν δυό φρίσσες, να πιούνε με τη παρέα δυο τρία κρασιά!
Η εντολή ήταν να ανάψει ο καφετζής ένα θύμο (θυμάρι), κάπου έξω στη τσιμεντένια αυλή του καφενείου, και να τις καψαλήσει, να τις ψήσει δηλαδή απέξω απέξω, να τσουρουφλιστεί το δέρμα και να σερβιριστεί ζεστή στη παρέα!
Ήταν η εποχή που δεν είχε βγει ακόμα στη μόδα, το ...
πιεσόμετρο!
3) Άλλο έδεσμα ήταν οι χοχλοί οι "μπουμπουριστοί"!
Εκείνοι οι χοχλοί αλευρωμένοι, αλατισμένοι και τηγανισμένοι μπρούμητα στο τηγάνι, έκαναν καλή παρέα ώστε να ρίξουν κάτω την κανάτα με το κοκκινέλι και να ...θυμηθούν οι γέροι τα νιάτα τους!
4) Άλλο φαγητό ήταν τα βραστά κουκιά με λαδάκι και λεμόνι!
Τα έβαζαν μπροστά συνήθως τη πρώτη μεγάλη παγωνιά του χειμώνα.
Συνοδευόταν πάντα με ένα κρομμύδι, κατα τη τοπική ντοπιολαλιά!
Τα βραστά κουκιά, κατά αρχαία συνήθεια, τα συνόδεθαν πάντα με ασκορδουλάκους (βολβούς)!
Κουκιά χωρίς ασκορδουλάκους βραστούς με λάδι και λεμόνι η ξύδι δεν λέγανε.
Τους ασκορδουλάκους, τους σέρβυραν σε μιά λεκανίδα στο κέντρο του τραπεζιού, να φτάνουν όλοι!
Τα κουκιά βραζόταν με τα φλούδια και ήταν πάντα βραστερά, όπως και τα φασόλια, γιατί απλούστατα τα έσπερναν στο περιβόλι τους με μπόλικη κοπριά, χωρίς χημικά σκευάσματα και ψεκάσματα με δηλητήρια.
5) Θεωρώ πως τα βρουβάσταχα βραστά ήταν από τα ιδιαίτερα αγαπημένα φαγητά των Κρητικών, γιατί αυτά ειδικά αρέσουν και στους νεότερους!
Τα βρουβάσταχα βραστά, ποτέ δεν τα έτρωγαν ολόσκετα.
Στο νερό πρίν βράσει, θα είχαν προσθέσει και από δυό αυγά για τον κάθε ένα, για να "σκεπάσει" το κρασί του, και ασφαλώς επήγαινε και ένα κρομμύδι στο τραπέζι για την όρεξη!
Αν ήθελαν δε πιό σπέσιαλ τα βρουβάσταχα βραστά, πρόσθεταν και κουκιά χλωρά, βλαστάρια σταφυλίνακα και αγκινάρα..
6) Οι αμανίτες τηγανητοι με αυγά ομελέτα!
Πράγματι μεγάλη λατρεία είχαν σε όλων των ειδών αμανήτες και ασφαλώς και το κερατολάχανο!
7) Ο αλμυρός μπακαλιάρος
Μεγάλη αδυναμία είχαν οι παλιοί γενικά σε όλα τα αλμυρά, όπως σαρδέλες και τη ρεγκα, αλλά με τον μπακαλιάρο τηγανητό είχαν έρωτα! Δεν τον τρώγανε μονάχα στις 25 Μαρτίου η 28 Οκτώβρη όπως τον καθιέρωσαν τελευταία, στην παλιά Κρήτη τον είχαν όλο το χρόνο οπότε ήθελαν!
Αν και προϊόν του φυτόκοσμου, έπιναν μια χαρά το κρασάκι τους!
Όλα τα άλλα φαγητά, ριζομακάρουνα, σούπες - μούπες, τα άφηναν για άλλους!
