Σοκαρισμένη, πράγματι, η κοινή γνώμη από το τραγικό αδελφοκτόνο περιστατικό που συνέβη το προηγούμενο Σαββατόβραδο στη Μάρθα, ένα ήσυχο χωριό του Δήμου Βιάννου.
Η σοκαριστική είδηση μεταδίδεται επί ημέρες από το σύνολο των ΜΜΕ της χώρας μας. Σε μια ακόμη περίπτωση, αποδεικνύεται ότι η οσμή του αίματος συνεχίζει να έχει ιδιαίτερο δημοσιογραφικό ενδιαφέρον.
Μοναδική, ίσως, παραφωνία είναι το Viannitika.gr που, ενώ πρώτοι πληροφορηθήκαμε το τραγικό γεγονός, αρκεστήκαμε στην δημοσιοποίησή του χωρίς να υπεισέλθουμε στις σοκαριστικές λεπτομέρειες του συμβάντος.
Έχουμε την άποψη, ότι τα επιμέρους της αδελφοκτονίας δεν θα έπρεπε να είναι προϊόντα προς δημοσιογραφική πώληση.
Η υπόθεση έχει πάρει το δρόμο της δικαιοσύνης και ο «Κάιν», θα κριθεί από τους φυσικούς του δικαστές. Ο «Άβελ», δυστυχώς «έφυγε» πρόωρα και άδικα από τη ζωή και μάλιστα ο φριχτός του θάνατος επήλθε από το χέρι του αδερφού του.
Θεωρούμε ότι στα όσα εξέφρασε ο Πρόεδρος της Δημοτικής Κοινότητας Μάρθας κ. Μιχάλης Ανεθρεπτάκης συνοψίζονται όλα όσα θα θέλαμε να εκφράσουμε κι εμείς. Γιατί πράγματι, η φιλήσυχη κοινωνία της Μάρθας από την οικογενειακή αυτή τραγωδία «είναι βυθισμένη στη σιωπή και την οδύνη», όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο κείμενο του κ. Ανεθρεπτάκη, το οποίο, επιτρέψτε μας να επαναδημοσιοποιήσουμε:
«Σήμερα η Μάρθα μας είναι βυθισμένη στη σιωπή και στην οδύνη. Ένα ανείπωτο τραγικό γεγονός, μια οικογενειακή τραγωδία που ξεπερνά τον ανθρώπινο νου, συγκλονίζει το χωριό μας και τις καρδιές όλων μας.
Η απώλεια μιας ανθρώπινης ζωής με έναν τόσο βίαιο τρόπο, και μάλιστα ανάμεσα σε δύο αδέλφια που είχαν απομείνει μόνα στη ζωή, μας αφήνει όλους με ένα αναπάντητο «γιατί». Σε μια κοινωνία φιλήσυχη, όπου οι δεσμοί των ανθρώπων είναι στενοί και η καθημερινότητα κυλά με αλληλοσεβασμό, τέτοια περιστατικά μας θυμίζουν με τον πιο σκληρό τρόπο πόσο εύθραυστη μπορεί να γίνει η ανθρώπινη ψυχή.
Τις ώρες αυτές, η σκέψη μας στρέφεται στην τραγικότητα της μοίρας αυτής της οικογένειας που ξεκληρίστηκε με τον πιο οδυνηρό τρόπο.
Κάνω έκκληση προς όλους για ψυχραιμία και σεβασμό στη μνήμη του νεκρού, αλλά και στο πένθος που σκέπασε το χωριό μας και ας προσπαθήσουμε, ενωμένοι, να στηρίξουμε ο ένας τον άλλον για να ξεπεράσουμε αυτή τη μαύρη σελίδα στην ιστορία του τόπου μας.
Η Μάρθα θα παραμείνει το χωριό της ειρήνης, του πολιτισμού και της ανθρωπιάς, παρά το βάρος της σημερινής ημέρας.
Εκφράζω τη βαθύτατη οδύνη μου για τον άδικο χαμό του συγχωριανού μας».
Στεκόμαστε ιδιαίτερα στην προτελευταία παράγραφο γιατί, η Μάρθα, πράγματι είναι ένα χωριό οι κάτοικοι του οποίου παράγουν πολιτισμό, διακατέχονται από υψηλά αισθήματα φιλοξενίας και ανθρωπιάς, που δεν μπορεί ένα τόσο δυσάρεστο και (ναι) σοκαριστικό γεγονός να τα διαγράψει…
