Είναι από τις εικόνες που δημιουργούν συγκίνηση. Επειδή είναι εικόνες γνώριμες των ηλικιωμένων ανθρώπων της υπαίθρου οι οποίοι με αφοσίωση- όσα χρόνια κι αν περάσουν-ασχολούνται με τη γη που τους ανέθρεψε...
"Με το σκαπετάκι ανά χείρας η γυναίκα της φωτογραφίας, αγνοεί πλήρως την ύπαρξη του φακού που τη «σημαδεύει», καθώς είναι απολύτως αφοσιωμένη με τις εργασίες στο κηπαλάκι της, όπου υποθέτουμε ότι έχει φυτέψει αρκετά είδη ζαρζαβατικών για το μαγείρεμα της αλλά και για να προμηθεύσει παιδιά κι εγγόνια, αν υπάρχουν. Παρά τα χρόνια που βαραίνουν τους ώμους της, είναι σίγουρο ότι δεν το βάζει κάτω και ασφαλώς, εκτιμά με το παραπάνω το γεγονός ότι ως κάτοικος της κρητικής υπαίθρου, (βρισκόμαστε στο Βυζάρι Δήμου Αμαρίου Ρεθύμνου), μπορεί να ασχολείται με τη γη και την κηπουρική, να κινείται μέσα στην πρασινάδα, υπό τον ήχο του νερού που τρέχει στις αυλακιές, αντί να μαραζώνει σε κάποιο μπαλκόνι διαμερίσματος στην πόλη, κοιτάζοντας τις απέναντι πολυκατοικίες", αναφέρει η ομάδα Δια-SOS-τε τη Μεσαρά.
