Αναστατωμένοι είναι οι κάτοικοι στην περιοχή της Δερμάτου, αφού είναι πλέον σύνηθες το φαινόμενο, ασυνείδητοι να εγκαταλείπουν τα σκυλιά "που δεν τους κάνουν" στην περιοχή.
Τις τελευταίες ημέρες μάλιστα, σύμφωνα με αναφορά κατοίκου, έχουν εγκαταληφθεί τρεις σκύλοι στον παραλιακό οικισμό, ενώ έχουν καταγραφεί δεκάδες αντίστοιχα περιστατικά στην περιοχή.
"Η Δέρματος έχει γίνει σημείο εγκατάλειψης σκύλων. Εδώ πολλοί άνθρωποι έχουν κότες και αρνιά τα οποία πλέον είναι εκτεθειμένα. Δεν μπορείτε να φατανστείτε τι γίνεται τα βράδια που οι σκύλοι γαυγίζουν όλοι μαζί", ανέφερε χαρακτηριστικά στο viannitika.gr.
"Δεν μπορώ να διανοηθώ τον εαυτό μου να κάνει κακό σε σκύλο και φυσικά δε φταίνε τα ζώα, αλλά οι ασυνείδητοι ιδιοκτήτες τους που τα αφήνουν στο έλεος του Θεού. Παρόλα αυτά είναι αναγκαίο να βρεθεί μια λύση άμεσα", συμπλήρωσε.
Μάστιγα η εγκατάλειψη κυνηγόσκυλων
Σύμφωνα με τα στοιχεία των φιλοζωικών οργανώσεων ο αριθμός των εγκαταλελειμμένων σκύλων κυνηγετικής ράτσας αντιστοιχεί με το 85-90% του συνόλου των σκύλων που καταλήγουν στα καταφύγια. Αυτή τη χρονιά το πράγμα έχει παραγίνει αφού ολοένα και αυξάνεται ο αριθμός των κυνηγόσκυλων που περιθάλπουν φιλοζωικές οργανώσεις, σκυλιά υποσιτισμένα που οι συνθήκες διαβίωσής τους είναι άθλιες, και αντί να ζυγίζουν γύρω στα 20 - 25 κιλά με βάση τη φυλή τους, ζυγίζουν λιγότερο από τα μισά (10 - 12 κιλά). Στην Κύπρο, τα αδέσποτα σκυλιά υπολογίζονται γύρω στις 170.000 ετησίως.
Η εγκατάλειψη ζώου είναι ποινικό αδίκημα
Το πρόστιμο για την εγκατάλειψη ζώου είναι κατ’ ελάχιστον €300. Υπάρχει και ο κίνδυνος της φυλάκισης –μέχρι έξη μήνες. Φυσικά και το πρόστιμο μπορεί να φτάσει τα €1.500 ενώ έχουν υπάρξει περιπτώσεις όπου ο δικαστής εξάντλησε κάθε αυστηρότητα. Και αν οι ποινικές ευθύνες δεν είναι αυτές που θα πρέπει να συνετίσουν έναν υποψήφιο για εγκατάλειψη ζώου, είναι σίγουρα μια απειλή.
Το χειρότερο είναι η ζωή του ζώου από τη στιγμή που θα βρεθεί στον δρόμο, καθώς το προσδόκιμο ζωής μειώνεται δραστικά. Από τα 10-13 χρόνια που είναι στους σκύλους –με κάποιους να φτάνουν και αρκετά παραπάνω– μειώνεται στα 2-3 χρόνια. Στις γάτες πάλι μειώνεται στα 4-5 χρόνια, σε αντίθεση με τις οικόσιτες οι οποίες μπορούν να φτάσουν και τα 18 χρόνια.
