Η εν λόγω FORD δεν ήταν μαύρη, ούτε και ήταν μοντέλο του '23, όπως αναφέρεται στο γνωστό τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι. Ήταν γκρι και μοντέλο του '53 και αφού έκαμε τα χιλιόμετρά της στους καλοφτιαγμένους δρόμους της Αμερικής, το τέλος της έμελλε να γραφτεί στους κακόβολους δρόμους της Βιάννου. Ιδιοκτήτης και οδηγός της ένας πρωτοποριακός Βιαννίτης, ο Γιώργος Βασιλάκης. Έχουμε αναφερθεί πολλές φορές στο πολύπλευρο ταλέντο του, στις καθοριστικές για τον πολιτισμό μας επιλογές του, και στην άοκνη συμμετοχή του στα κοινά. Φανατικός λάτρης της φωτογραφίας, μας κληροδότησε πλήθος εξαιρετικών φωτογραφιών. Ήταν ο άνθρωπος που γνώρισε τους Βιαννίτες με τον κινηματογράφο, κι αυτός που ίδρυσε το ποδοσφαιρικό σωματείο "Πατούχας", της μεταπολεμικής περιόδου. Επανερχόμαστε στην γκρι Φορντ, που ήρθε στη Βιάννο κάπου στις αρχές του 1960 κι ήταν το πλέον πολυτελές αυτοκίνητο της ευρύτερης περιοχής! Αυτή η γκρι φορντ, αν και καλομαθημένη στους ασφάλτους και τις ευθείες, έκανε καθημερινά το επαχθέστατο δρομολόγιο στον, τω καιρώ εκείνω, χωμάτινο δρόμο Βιάννος-Ηράκλειο-Βιάννος, μεταφέροντας ξενιτεμένους, εμπορεύματα και νέα από το Μεγάλο Κάστρο!
Το στέκι της στο Ηράκλειο, ήταν ο ιστορικός Κουμπές, στην Πλατεία Κορνάρου, όπου ήταν το (επίσης ιστορικό) καφενείο του Ορέστη Κουναλάκη, από το Αφρατί, για πολλά χρόνια στέκι των Βιαννιτών στο Ηράκλειο! Όπως βλέπετε και στην κάρτα που είχε τυπώσει ο Γιώργος Βασιλάκης αναφέρονται όλα, ακόμα και ο τετραψήφιος αριθμός τηλεφώνου του Ορέστη!
Εξήμιση δεκατετίες μετά και η μνήμη είναι ολοζώντανη για κάποιους ανθρώπους που σημάδεψαν τον καιρό τους....
Η φωτογραφία είναι από το αρχείο του αείμνηστου Γιώργου Βασιλάκη, που μας παραχώρησαν ευγενικά τα παιδιά του, οι καλοί μας φίλοι Κρυστάλλη Βασιλάκη και ο σύζυγός της Παναγιώτης Παπράς, τους οποίους ευχαριστούμε εγκάρδια.
