Όσοι είδατε τη συγκεκριμένη εικόνα στο διαδίκτυο να κυκλοφορεί τις τελευταίες ώρες γνωρίζετε πιθανότατα τι έχει συμβεί
Για όσους δεν έχει τύχει να τη δουν, διευθύντρια σε κατάστημα γνωστής αλυσίδας σουπερμάρκετ έδωσε μια λίστα με πράγματα που πρέπει να κάνουν οι εργαζόμενοι, ρίξτε μια ματιά στην εικόνα και θα καταλάβετε.
Στην συνέχεια η εταιρία θέλησε να τα «μαζέψει», λέγοντας ότι δεν εκφράζει την επίσημη θέση της επιχείρησης και ότι αποτελεί πρωτοβουλία της συγκεκριμένης υπαλλήλου.
Εντάξει ας το δεχτούμε, ότι είναι ένα περιστατικό που δεν είναι η θέση της εταιρείας αλλά της διευθύντριας, διαβάζοντας όμως προσεκτικά τη συγκεκριμένη επιστολή μπορούμε να βγάλουμε κάποια συμπεράσματα για τις εργασιακές σχέσεις του σήμερα.
Καταρχάς είναι εύκολο να διακρίνουμε το ποιόν του ανθρώπου. «Αν θες να δοκιμάσεις τον χαρακτήρα κάποιου, δώσ’ του εξουσία», είπε κάποτε ο Λίνκολν. «Κουβέντα» σοφή, που φυσικά έχει μείνει στην ιστορία και μπορούμε να το πούμε και για αυτή τη περίπτωση της διευθύντριας. Μου φαίνεται αδιανόητο κάποιος να σου επιβάλει να χαμογελάς με το επιχείρημα «έχεις δουλειά» και επειδή έπεται αξιολόγηση από “μυστικό επισκέπτη”. Μάλιστα ως διευθύντρια καλό θα ήταν, όταν μιλάει στους εργαζομένους της, να αναφέρει τη λέξη εργασία αντί δουλειά. Ψηλά γράμματα θα μου πεις, εδώ λέει άλλα και άλλα η ορολογία σε πείραξε; Συμφωνώ, οπότε πάμε παρακάτω.
Ο εργαζόμενος πληρώνεται για να παρέχει τις υπηρεσίες του στην εκάστοτε επιχείρηση για κάποιες ώρες την ημέρα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ανήκει και στον εργοδότη ή στον προϊστάμενο του. Αφεντικά (όσο και να μην μου αρέσει η συγκεκριμένη έκφραση) έχουν τα σκυλιά και όσοι έχουμε κατοικίδιο, είμαστε “αφεντικά” γιατί έχουμε καθορίσει τις συνθήκες και τον τρόπο που θα ζει ένα ζωντανό χωρίς να του δώσουμε άλλη επιλογή, όσοι εργαζόμαστε έχουμε εργοδότη.
Δυστυχώς στην χώρα μας αρκετοί (ευτυχώς όχι όλοι), λειτουργούν με τη λογική: «και χάρη σου κάνουμε που σου δίνουμε δουλειά», εκμεταλλευόμενοι πολλές φορές την ανάγκη κάποιου πολίτη για εργασία. Λίγο η οικονομική κρίση, λίγο η νοοτροπία μας, έχουν φέρει αυτά τα αποτελέσματα και έχουν διαμορφωθεί συνθήκες τέτοιες που σε κάνουν να αναρωτιέσαι αν μπορούν κάποια πράγματα να αλλάξουν.
Η ανθρωπότητα μπορεί να έχει κάνει «άλματα» σε πολλά ζητήματα, όμως στα εργασιακά έχουμε γυρίσει χρόνια πίσω. Έχει χυθεί αίμα για δικαιώματα που χαθήκαν εν μία νυκτί και δεν είναι εύκολο να επανέλθουν.
