Ήταν τότε εορτή του Αγίου Πνεύματος, η γιορτή της Φύσης και της Αντίστασης, που ο φωτογραφικός φακός του Μανώλη Σπανάκη απαθανάτισε τρεις από τους Σταυραετούς του Ομαλού της Βιάννου: Τους Σταυρακάκηδες ή Αμυγδαλιανούς!
Τον Μιχάλη, το Νικολή και τον Κωστή, που στάθηκαν απέναντι στο φακό χωρίς κομπασμούς και… ξιπάσματα.
Παράστημα λεβέντικο, προσωπικότητες που ξεχείλιζαν ήθος και σεμνότητα… Είναι τα αδέρφια που εφάρμοσαν κατά γράμμα τις διδαχές της οικογένειας: Εντιμότητα, φαί στον ξένο, προστασία στον κατατρεγμένο, κάθε δυνατή συνδρομή στους αγωνιστές. Κι αυτά τα οικογενειακά διδάγματα ήταν κάτι σαν τις δέκα εντολές!
Οι Αμυγδαλιανοί είχαν πάντα ένα πανοκαύκαλο ψωμί κι ένα κομμάτι μυζήθρα για τους πεινασμένους και η μάντρα τους ήταν ταυτισμένη με την άδολη φιλοξενία.
Ο Μιχάλης, ο Νικολής κι ο Κωστής… υπήρξαν για πολλά χρόνια «ιππότες των ορέων».
Από κοντά και οι επόμενες γενιές των Σταυρακάκηδων, που είναι εικόνα και ομοίωση των γονέων τους: Φιλόξενοι και δοτικοί, σεμνοί και λεβέντες!
Σ’ αυτή την ιστορική κτηνοτροφική οικογένεια-στολίδι του Οροπεδίου του Ομαλού είναι αφιερωμένο το φωτόγραμμα…
