Με τουτηνέ τη γραφή, κάτσε να σου πω και τ άλλα...
Το κόλπο ήτανε να... μη πάρω φόρα...
Εδά... Ποιος με σταματά!!!
Για κειονά, θα σου αποστείλω κι άλλη μια επιστολή, μπας και τ' "ακούσεις" καλά...
Σ' ένα "ξέταιρο" σημείο ενός χωριού του Δήμου μας, είναι μια γειτονιά, που για να πας εκειά, περνάς μέσ' από... τα λιόφυτα...
Ένα μικρό κάδο διέθεσε ο Δήμος για την εξυπηρέτηση των ηλικιωμένων κατοίκων τση γειτονιάς...
Και με το που τον είδανε μια πάρτη "νοικοκύρηδες"... ως και τα μουρέλα τως εκλαδεύανε και τα φουντάλια στο κάδο τα βάνανε...
Τα χωράφια τως εξεπετρίζανε... στο κάδο εβάνανε τσι πέτρες...
Τ' αχύρια τως εξεκοπρίζανε... τσι κάδους εκοπρίζανε....
Αμε εδά εσύ παράουρε Γιώργη σκουπιδιάρη, να τσι ξεμαγαρίσεις...
Και κατέχεις ίντα με διαόλιζε ποιο πολύ;
Που ήτανε γεμάτος ο κάδος ξυνίδες και τα χαρτιά τση τουαλέτας εβαστούσανε το δρόμο...
(ποιο δρόμο... τα λιόφυτα ήθελα να πω)
Και να κάνουνε παράπονα οι ιδιοκτήτες, πως εμαγαρίσανε οι ελιές τως κι ο "Γιώργης ο σκουπιδιάρης", δε κάνει σωστά τη δουλειά του...
Και βάλαμε και δεύτερο κάδο.... Και τρίτο...
Δώρον άδωρο...
Κατέχεις ίντα θυμήθηκα επαέ;
Το μπάρμπα Μανώλη από το τάδε χωριό, που όντεν εμπήκε ο Δήμος μας στο πρόγραμμα "Θησέας" κι άρχισε στα χωριά τσι αναπλάσεις κι έχτιζε τα όμορφα πετρόχτιστα, με ρώτησε...
-"Μωρέ 'συ... Εκειέ 'πο κάτω, μου βούλισε (χάλασε) μια τετάδα (ξερολιθιά).... Επαέ, ο Δήμος, ήφερε μαστόρους και χτίζουνε πέτρες... Να τωσε πω κοντώ, (άραγε) να 'ρθούνε θέλει να μου τη χτίσουνε, να μη πάει η πεζούλα κάτω ολότελα;"...
(ο πνιγμένος από τα μαλλιά του πιάνετε... Μου 'λεγε η Αγιασμένη η Μάνα μου)
Ή το άλλο... Το κ. Γιώργο το μακαρίτη, που έσυρε τσι κάδους από τη πλατεία (4-5 θαρρώ) τσι κατέβασε στο περβολάκι του, το καθάρισε καλά καλά από τσι πέτρες, γέμισε τσι κάδους κι ύστερα... Πήρε τη πυροσβεστική να τσι ξαναβγάλει στη πλατεία και να μπορεί να τσι πάρει το απορ/ρο...
Φαντάσου...
Ήτανε ακόμη η εποχή, που ήμαστε δυο πίσω στο φόρτωμα (πριν 'πομείνω μοναχός) και πάλι, εκατέβηκε ο οδηγός να βοηθήσει να τσι φορτώσομε...
(κάτι τέτοια εκάνανε τη μέση μου κομμάτια)
Κι οντεν ετόλμησα να του κάνω τη παρατήρηση, άσε που αρνήθηκε ότι το 'καμε αυτός, μου 'βγαλε και καυγά ότι ήμουνε "υπάλληλος" και δεν είχα δικαίωμα να κάνω κουμάντο στο Δήμο...
Αμ το άλλο;
Που πήγε ο μακαρίτης ο Δημήτρης κι άδειασε το ξινισμένο γάλα στο σπασμένο κάδο και κλήθηκε πάλι η πυροσβεστική "να βγάλει τον όφι από τη τρύπα" πλένοντας το δρόμο...
Ετουτηνά που λες, είναι οι "νοικοκύρηδες"...
Και δε θωρούνε πως το απορριμματοφόρο που έχει μείνει, είναι πάνω από 30 χρόνων.....
Και δεν θωρούνε πως όσα απορ/ρα και να φέρει ο Δήμος, μόνο ζημιές βγάνουνε..
Και πίστεψε με.....
Δε φταίει η οποιαδήποτε δημοτική αρχή...
Ούτε το κράτος, ούτε ο τόπος μας που 'ναι κακοτράχαλος....
Η κεφαλή μας φταίει....
Που είναι "αγύριστη".....
Αλλά στο καφενείο, καλά κατέχουμε να τα λέμε....
Στην πράξη, ίντα κάνουμε;
Το Γιώργη το σκουπιδιάρη, τονε πληρώνουμε να μασέ ξεμαγαρίζει...
Δε μας ενδιαφέρει αν είναι άθρωπος και τονε πάρει ο διάολος..
Εμείς.... Στο Φιλότιμο του θα πατήσουμε να μασέ λένε "νοικοκύρηδες"...
Και το σκουπιδιάρικο που 'ναι 30 χρόνων και απαιτούμε να μπαίνει στα λιόφυτα;
Ε!! Και;...
Άμα διαλυθεί, ο οδηγός θα φταίει, ο Γιώργης ο σκουπιδιάρης, η δημοτική αρχή...
Εμείς, είμαστε "νοικοκύρηδες"....
Υ.Γ.:
Θα σου πω κι άλλα...
Μα άλλη ώρα πάλι...
Όχι όλα μαζεμένα να... μη σε στενοχωρήσω...
