Όσοι νομίζουν πως οι Έλληνες ανακαλύψαμε την ξενιτιά εσχάτως, θα πρέπει να αναθεωρήσουν τάχιστα την άποψη τους…
Η αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής ήταν (και παραμένει) το βασικό κίνητρο ξενιτεμού κάθε ανθρώπου… Αυτό ήταν και το διακύβευμα, που έστειλε τον Σάββα Πετράκη να εργαστεί ως καθηγητής μαθηματικών σε σχολεία της Γερμανίας, πριν από τριάντα χρόνια! Εκεί έμεινε μαζί με την σύζυγό του για πέντε ολόκληρα χρόνια! Ίσως ο ξενιτεμός αυτός να ήταν καθοριστικός και για το επέκεινα της υγείας του. Εκεί λοιπόν, στην παγωμένη κεντρική Γερμανία, μια συνάντηση μεταξύ συμπατριωτών, ήταν πραγματικό βάλσαμο στις αναπόφευκτες πληγές του ξενιτεμού. Πόσω μάλλον όταν η συνάντηση αυτή ήταν με τον Βασίλη Σκουλά!
Ήταν η εποχή που ένας σπουδαίος καλλιτέχνης, ο ανεπανάληπτος Βασίλης Σκουλάς, τραγουδούσε το: Στάλα τη στάλα το νερό το μάρμαρο τρυπά το. Το πράμα που μισεί κανείς γυρίζει κι αγαπά το…
Ο μεγάλος αυτός τροβαδούρος, βρέθηκε στη Γερμανία για να τραγουδήσει (για ποιους άραγε;) για τους ξενιτεμένους Κρήτες! Ο Σάββας, γνωστός εραστής της καλής μουσικής αλλά και προσωπικός φίλος του Βασίλη, γέμισε τις μπαταρίες του με μερακλίδικες μελωδίες.
Σε μια τέτοια αλησμόνητη παρέα, γεννήθηκε και η σπάνια φωτογραφία που σας παραθέτουμε, την οποία μας εμπιστεύθηκε ο ίδιος ο Σάββας Πετράκης. Βασίλης και Σάββας συνελήφθησαν από τον φωτογραφικό φακό σε μια απερίγραπτη νιρβάνα μερακλώματος!!! Δυστυχώς, ο Σάββας δεν είναι πια ανάμεσά μας.
Άφησε όμως τόσα πολλά πίσω του, και κάθε που η Λήθη μας βάζει τρικλοποδιές έρχεται εκείνος μεταμορφωμένος σε Μνημοσύνη και μας ξεμπερδεύει… βάζοντάς μας ξανά (και ξανά) στο σωστό δρόμο…
