Ένα ενδιαφέρον θέμα δημοσιεύτηκε στην ηλεκτρονική εφημερίδα Newshub.gr το οποίο υπογράφει η δημοσιογράφος κ. Ελένη Βασιλάκη. Το (επαναλαμβάνουμε) ενδιαφέρον θέμα σχετίζεται και με την περιοχή μας και πιο συγκεκριμένα με το Οροπέδιο του Ομαλού, κι αυτός είναι ένας επιπρόσθετος λόγος για την αναδημοσίευσή του.
Ολόκληρο το ρεπορτάζ έχει ως εξής:
"Ο αγροτικός τομέας, όπως όλοι συνειδητοποιήσαμε πρόσφατα, έχει δυο όψεις. Έχει ανθρώπους που προσπαθούν χωρίς να παράξουν να γεμίσουν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς κι έχει κι εκείνους που δίνουν καθημερινό αγώνα για να επιβιώσουν και να αναπτύξουν τη δουλειά τους.
Ευτυχώς, σε αυτή τη δεύτερη κατηγορία ανήκουν πολλοί και μπορείς εύκολα να τους ξεχωρίσεις.
Είναι άνθρωποι ανήσυχοι που θέλουν διαρκώς να βελτιώνουν τα προϊόντα τους, να αυξάνουν την πραγματική παραγωγή τους και να δοκιμάζουν καινούργια πράγματα ώστε να διαφοροποιηθούν.
Ένας τέτοιος αγρότης είναι ο 30χρονος Σάββας Σμπώκος από την περιοχή του Αγίου Θωμά.
Παρότι καλλιεργεί ελιές και ασχολείται και με την κτηνοτροφία το βασικό κομμάτι της αγροτικής παραγωγής του αφορά στα αμπέλια και συγκεκριμένα στα οινάμπελα.
Με την οικογένειά του καλλιεργεί στον Άγιο Θωμά εκατό στρέμματα αμπελώνων με τοπικές αλλά και ξενικές ποικιλίες.
Όπως μας λέει, τα οινοστάφυλα που παράγει ανήκουν σε ποικιλίες όπως μοσχάτο σπίνας, κοτσιφάλι, μαντιλάρι, μαλβαζία, βιλάνα, βιδιανό, Syrah και Gewürztraminer.
Γιατί όμως θελήσαμε να μιλήσουμε με τον κ. Σμπώκο και να παρουσιάσουμε τη δουλειά του στο Newshub.gr;
Μα γιατί αντιπροσωπεύει αυτό που θα έπρεπε όλοι οι νέοι αγρότες στην Ελλάδα να είναι. Δηλαδή εργατικός, στηριζόμενος σε αυτό που του αποδίδει η εργασία του, διορατικός αφού βλέπει πως στην αγορά μπορεί να σταθεί σωστά μόνο το διαφοροποιημένο κι όχι το χύμα και κυρίως επαγγελματίας με τη σύγχρονη έννοια της λέξης αφού μιλάμε για αγροτικό τομέα.
Ο κ Σμπώκος αφού διαθέτει μεγάλες εκτάσεις με αμπέλια θεώρησε πως δεν θα έπρεπε απλά να πουλάει την πρώτη ύλη του σε τρίτους αλλά να επιδιώξει να καρπωθεί όλη την υπεραξία της παραγωγής του.
Έτσι έφτιαξε το 2023 τη δική του εταιρεία κρασιού, τη Sbokos Wines και το 2024 εμφιάλωσε δοκιμαστικά τα πρώτα 6.000 μπουκάλια δικού του κρασιού.
Όπως μας περιγράφει, συνεργάζεται με το οινοποιείο Αλεξάκη σε αυτά τα πρώτα βήματα του που προς ώρας μοιάζουν να αποδίδουν θετικά αποτελέσματα.
Φέτος στις δεξαμενές κρασιού περιμένουν για εμφιάλωση ακόμα μεγαλύτερες ποσότητες οι οποίες, όπως κι εκείνες του 2024, θα διατεθούν σε επιλεγμένα εστιατόρια και ξενοδοχεία.
Η προσπάθεια όμως του Σάββα Σμπώκου για κάτι ξεχωριστό δεν σταματά εδώ.
Η οικογένεια του έχει ρίζες από τα Ανώγεια. Σκέφτηκε λοιπόν να προχωρήσει σε παλαίωση του κρασιού του εκεί ψηλά, στα ορεινά της Νίδας, μέσα σε ένα κλειδόσπιτο (πέτρινος χώρος σαν μιτάτο για ωρίμανση του τυριού).
Και πως προέκυψε αυτή η ιδέα; (είπαμε ανήσυχο πνεύμα που αναζητά το καλύτερο): Προ ετών είχε πάει, όπως κάθε χρόνο στον Ομαλό Βιάννου όπου σε ετήσια βάση τέλη Σεπτέμβρη με αρχές Οκτώβρη τελείται μνημόσυνο στη μνήμη εκτελεσθέντων συγγενών του από τους Γερμανούς.
Μετά το μνημόσυνο στήνεται τραπέζι με μπόλικο κρέας και άφθονο κρασί.
Είδε λοιπόν μια μεγάλη οπή σε πέτρες και σκέφτηκε να κλείσει μέσα ένα μπουκάλι από το κρασί του και να το αφήσει μέχρι την επόμενη χρονιά να δει τι θα γίνει, τι γεύση θα αποκτήσει.
Οι θερμοκρασίες στον Ομαλό της Βιάννου είναι χαμηλές χειμώνα καλοκαίρι κι όταν υπάρχουν σημεία που δεν θα αγγίζει ο ήλιος η θερμοκρασία είναι περίπου σταθερή όλο το χρόνο.
Το μπουκάλι παρέμεινε λοιπόν εκεί για ένα χρόνο και τον επόμενο, που επισκέφθηκε πάλι την περιοχή, το άνοιξε και δοκίμασε το κρασί. Όπως μας λέει, ήταν φοβερό το αποτέλεσμα.
Δεν ήθελε λοιπόν πολύ να αποφασίσει να κάνει κάτι ανάλογο στο Οροπέδιο της Νίδας, μέσα στο κλειδόσπιτο που ότι καιρό κι αν κάνει έξω αυτό διατηρεί θερμοκρασία γύρω στους 4 βαθμούς το χειμώνα και μάξιμουμ μέχρι 9 βαθμούς το καλοκαίρι.
Το κλειδόσπιτο, κτισμένο στα 1.200 μέτρα υψόμετρο, έχει πολύ χοντρούς τοίχους και κατά το ήμισυ του είναι χωμένο στη γη οπότε έκρινε ο κ. Σμπώκος πως είναι ο ιδανικός χώρος για μια γερή δοκιμή παλαίωσης κρασιού.
Δοκιμαστικά λοιπόν τοποθέτησε εκεί ογδόντα αριθμημένες φιάλες κρασιού.
Τα μπουκάλια με το κόκκινο κρασί θα τα αφήσει εκεί για τρία χρόνια ενώ το λευκό για ένα χρόνο, μέχρι του χρόνου το Μάιο.
Σχεδόν είναι σίγουρος βέβαια πως η δοκιμή θα πετύχει αφού είχε προηγηθεί κάτι ανάλογο στον Ομαλό της Βιάννου, όμως έχει την ανυπομονησία για το τελικό αποτέλεσμα γιατί επιδιώκει να αυξήσει τις ποσότητες του κρασιού που θα παλαιώνει με αυτό τον τρόπο.
Κι εννοείται πως αυτό το κρασί θα δίδεται μόνο σε επιλεγμένα μαγαζιά και σε καλύτερες τιμές, απ ότι τα υπόλοιπα κρασιά του που παλαιώνουν σε κανονικές συνθήκες κι όχι στο βουνό.
