Κάθε άνοιξη ο αρχαιολογικός και ο επιστημονικός κόσμος της χώρας, φέρνει με νοσταλγία, στη μνήμη, του τον επιστήμονα - καλλιτέχνη Piet Jong ( Πήτ γιόνγκ) 8 Αυγούστου 1897- 20 Απριλίου 1967.
Εναν άνθρωπο πού παρόλο που δεν ήταν αρχαιολόγος, αγάπησε όσο λίγοι την Κρήτη και την ιστορία της. Καλλιτέχνης απο τους λίγους, κατάφερε να διακοσμίσει τα ανάκτορα της Κνωσσού, όπως τα βλέπουμε σήμερα. Συνεργάτης του Εvans, προικισμένος με μεγάλο ταλεντο στην ζωγραφική, και πτυχιούχος αρχιτέκτονας, άφησε πίσω του έργο που το θαυμάζουν όλες οι επόμενες γενεές. Πρόσφερε μαζί με τον Evans τα μέγιστα στήν προϊστορική αρχαιολογία της Κρήτης που τόσο αγάπησε, έζησε πολλά χρόνια στο νησί, μιλούσε απταίστως τα ελληνικά, τον διέκρινε η καλλιτεχνική ευαισθησία, η επιμέλεια, και η καλοσύνη και ευγένεια του χαρακτήρα του.
Ο Γιόνγκ ήταν ολλανδικής καταγωγής αλλά γεννήθηκε στο Λίντς της Αγγλίας, όπου εργάστηκε σαν αρχιτέκτονας πρίν τον πόλεμο, μετά τον πόλεμο ήλθε στην Ελλάδα, όπου εργάστηκε για λογαριασμό της αγγλικής αρχαιολογικής σχολής στην Μακεδονία, καθώς και στην Αθήνα σαν σχεδιαστής και αρχιτέκτονας. Ελαβε μέρος στις ανασκαφές των Μυκηνών υπό την διεύθηνση του καθηγητή Alan Wace,και στις ανασκαφές τής Κνωσσού με τον Εβανς, πολλά από τα αρχιτεκτονικά σχέδια στο βιβλίο του Εβανς "The palace of Minos" οφείλονται σε αυτόν.
Απο το 1922 έως το 1930 ο Γιόνγκ ερχόταν κάθε χρόνο στήν Κρήτη, κατά την διάρκεια αυτής της περιόδου σχεδίασε μεγάλο μέρος των έργων ανασυγκρότησης της Κνωσσού. Η εργασία αυτή περιελάμβανε τόσο την αρχιτεκτονική ανακατασκευή ( ιδιαίτερα του μεγάρου της βασίλισσας και της αίθουσας του θρόνου) όσο και τις τοιχογραφίες ( η τοιχογραφία των δελφινιών). Την δεκαετία του ΄30 άρχισε να εργάζεται σαν εικονογράφος στις ανασκαφές στην Αθηναϊκή αγορά. Τα γεγονότα του Β΄παγκοσμίου πολέμου τον ανάγκασαν να επιστρέψει στο Λίντς απο 1939 εως το 1947.
Μετά τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο, εργάστηκε πάλι στίς ανασκαφές της αγοράς των Αθηνών. Απο το 1947 έως το 1952 υπηρέτησε σάν επιμελητής της Αγγλικής αρχαιολογικής σχολής στη Κνωσσό, όπου και είχε εγκατασταθεί με την σύζυγο του Effie.Κατά το διάστημα αυτό εργάστηκε παράλληλα και για την σχεδίαση του μινωϊκού ανακτόρου του Βαθυπέτρου, που ανακαλύφθηκε απο τον καθηγητή Σπύρο Μαρινάτο, ακόμα δε και για την ανασκαφή και σχεδίαση των πλούσιων τάφων του Σανατορίου, εργασία που δημοσιεύτηκε αργότερα με τη συνεργασία του Sinclair Hood. Σχεδίασε επίσης πολλά αγγεία από τάφους της υστερομινωϊκής νεκρόπολης του Κατσαμπά, ακόμα εφιλοτέχνησε εντυπωσιακές παραστάσεις, τμημάτων του ανακτόρου της Κνωσσού που εκτείθενται στο Μουσείο Ηρακλείου.
Σχεδίασε επίσης τους σφαγιδόλιθους της συλλογής Γιαμαλάκη, ακόμα και τα περισσότερα ευρήματα απο τον καθηγητή Doro Levi στη Φαιστό. Σφραγίσματα και σφραγιδλόλιθους, του μουσείου Ηρακλείου που θα εκδοθούν στο επιστημονικό περιοδικό "Copus der minoischen und mykenischen Siegel" απο τον καθηγητή Νικόλαο Πλάτωνα. Ετσι αναδείχθηκε διεθνώς σαν ένας από τους λίγους ζωγράφους τους ειδικευμένους στην απόδοση του μινωϊκού Style.
Ο θάνατος της συζύγου του, μετά από μακρά ασθένεια, τα Χριστούγεννα του 1965 τον έθλιψε βαθύτατα. Αλλά παρά την θλίψη του επανήλθε στη Κνωσσό την άνοιξη του 1966 και εργάστηκε για την αντιγραφή νέων τεμαχίων τοιχογραφιών, από τις αγγλικές ανασκαφές. Ετσι μέχρι την τελευταία στιγμή, της πλούσιας σε ευγενείς δραστηριότητες ζωής του, ο Piret Jong αφιέρωνε το χρόνο του και τις ακμαίες μέχρι τέλους δυνάμεις του, στην μελέτη και αναπαράσταση της προσφιλούς σε αυτόν μινωϊκής τέχνης.
Ο διεθνής αρχαιολογικός κόσμος, οί φίλοι και μελετητές της μινωϊκής ιστορίας, και ιδιαίτερα οι κρητικοί φίλοι του και συνεργάτες του, δεν τον ξέχασαν ποτέ.
