Μόλις λήξει η καραντίνα, εγώ ντελόγω θα γύρω κάτω, και θα πάω να βρω:
1. Τον φίλο μου Φανούριο Ζαχαριουδάκη, στο εξοχικό του, τον βάλω να μου φτιάξει εκείνο τον σπέσιαλ μέλανα ζωμό, και να κεράσει και εκείνο το τέλειο κόκκινο κρασί του,μέχρι να γενούμε φέσι!
2.Θα πάω και στο άλλο το φίλο το Μανώλη Τσαχάκη για ρακές και μετά ένα κοκοτρτσάκι στη σούβλα έξω στην αυλή!
3. Μετά λέω να πάω μέχρι τον Αμιρά, να βρω το φίλο μου τον Ραπτάκη, ξέρετε το Γιώργη, και να του πω να έρθει στη πλατεία στην Ανω Βιάννο, και να φάμε εκείνα τα σπέσιαλ σουβλάκια από τη ψησταριά "Βιέννα", δίπλα στην εκκλησία του Μιχαήλ Αρχαγγέλου! Θα τη κάνουμε ταράτσα!
4. Μετά θέλω να πεταχτώ και μέχρι τον φίλο μου και δάσκαλο της ασκομαντούρας, τον Μπουρλάκη Μανώλη, και να δοκιμάσω από εκείνο το παράξενο χορταρικό που μάζεψε στον Μεραμβέλλο, νομίζω τα λένε "γρύλλους", και είναι ωραίοι λέει ξυδάτοι! Μετά να τον ακούσω να παίζει την όμορφη ασκομαντούρα που αππό καιρό το θέλω!
5. Στο γυρισμό δεν θα ξεχάσω να περάσω και από τον άλλο εξαίρετο φίλο τον Αντώνη Κουκλινό, να κάτσω και να ακούσω τα μαγικά του τραγούδια, και αν δεν έχω χρόνο, να ακούσω τουλάχιστον δυο τραγούδια, το "επλέξανε τα γιασεμιά", και το "ποια μυρισμένη αγκαλιά", κι αν έχω χρόνο και το" κόκκινο γλυκοστάφυλο", από το μαγευτικό του λαούτο!
Μετά θα δω και για τη συνέχεια..
Γιατί ως γνωστόν:
«Καλιά να έχεις φίλο στη Κρήτη, παρά φίλο βουλευτή στην Αθήνα»!
