Αστικός εξοπλισμός που υπόκειται σε καθημερινή βάρβαρη μεταχείριση. Παγκάκια, τοίχοι, πάρκα και δημόσιοι χώροι, σε άθλια κατάσταση!
Πώς να τοποθετηθείς, χωρίς να θυμώσεις;
Θυμώνεις, λυπάσαι και απογοητεύεσαι ταυτόχρονα, γι αυτή τη συμπεριφορά ορισμένων.
Θυμώνεις για το προσωπικό έλλειμμα ανθρώπων, που ξεσπούν στους δημόσιους χώρους, θεωρώντας ότι κάτι κάνουν, ότι κάποιοι είναι.
Θα τους απογοητεύσω λέγοντας τους, ότι αυτό που κάνουν δεν είναι επίδειξη ισχύος ενάντια στο κατεστημένο. Δεν είναι τίποτα για την ακρίβεια. Είναι ανοησία, ασέβεια και βαρβαρότητα.
Οι ψυχολόγοι ή οι κοινωνιολόγοι θα μπορούσαν να έχουν τον πρώτο λόγο για τις περιπτώσεις αυτές, όμως η ταπεινή μου ματιά στα πράγματα με οδηγεί στο συμπέρασμα, ότι οι σκοτεινές καταστροφές στις οποίες προχωρούν συμβολίζουν και υποκρύπτουν τον μηδενισμό, το έλλειμμα προσοχής, το έλλειμμα Παιδείας, το έλλειμμα Γνώσης. Δείχνουν θυμο και υποδηλώνουν κατωτερότητα, ενώ φέρνουν στο προσκήνιο αυτή τη – χάλια- σχέση του νέο-Έλληνα με το δημόσιο χώρο. Ένα θέμα που πονάει, μια εικόνα απογοητευτική. Βανδαλίζουμε τον δημόσιο χώρο που μας περιβάλλει κάθε μέρα. Με ένα σπρέι, σπάζοντας παγκάκια και παρτέρια με λουλούδια ή πετώντας ό,τι φαντάζεται κανείς, όπου βρούμε! Από μπάζα μέχρι ογκώδη αντικείμενα!
Αφορμή γι’ αυτό το κείμενο στάθηκαν οι πρόσφατες φθορές στη μεταλλική κατασκευή που τοποθετήθηκε πρόσφατα στο βόρειο λιμενοβραχίονα στον Κούλε.
Άγνωστοι φαίνεται να αποκόλλησαν κομμάτι της μεταλλικής κατασκευής, που αποτελεί μέρος ενός συνολικού καλλιτεχνικού project για το οποίο καταβλήθηκε μεγάλη προσπάθεια προκειμένου να ολοκληρωθεί.
Το σημείο στο οποίο τοποθετηθήκαν οι δημιουργίες των καλλιτεχνών θαυμάζουν καθημερινά εκατοντάδες επισκέπτες και κάτοικοι της πόλης που κάνουν τη βόλτα τους στο λιμενοβραχίονα, ο οποίος αποτελεί ένα από τα αγαπημένα σημεία περιπάτου των Ηρακλειωτών και όχι μόνο.
Τα μεταλλικά γλυπτά έτυχαν «θερμής» υποδοχής από τους πολίτες. Συναντώ τόσο κόσμο που δείχνει ενθουσιασμένος με όλες τις εικαστικές παρεμβάσεις στον βόρειο λιμενοβραχίονα.
Ε, αυτό ακριβώς δεν αντέχουν όλοι αυτοί! Τον κόσμο που τα χαίρεται, την ομορφιά ή την καλαισθησία που εκπέμπουν!
Όπως αναφέρει ο ΟΛΗ: «Άμεσα σκοπεύουμε να αποκαταστήσουμε τη φθορά που έχει γίνει, αλλά δυστυχώς δεν έχουμε δυνατότητα να αποκαταστήσουμε τα κοινωνικά φαινόμενα έλλειψης σεβασμού και Παιδείας».
Αυτή είναι η… φράση κλειδί! Ποια Αστυνομία και ποιος Δήμος μπορεί να επιβάλλει τον σεβασμό στο δημόσιο χώρο, αν αυτός δεν είναι συνείδηση του ίδιου του πολίτη;
Και στην ουσία του πράγματος, πώς αντιμετωπίζεται όλο αυτό;
Με την αστυνομική παρουσία επί εικοσιτετραώρου βάσεως σε κάθε δρόμο της πόλης;
