Η έντονη γεύση και το φρουτώδες άρωμα δίνουν στο αγουρέλαιο ξεχωριστή θέση. Μόνο που κρατάει 3 - 5 μήνες.
Τι είναι;
Όπως αναφέρει η "Καθημερινή", προέρχεται από τη σύνθλιψη άγουρων, δηλαδή πράσινων, ελιών και έχει εντονότερο και πιο φρουτώδες άρωμα από το απλό ελαιόλαδο, συνήθως δε και πιο πράσινο χρώμα.
Πότε είναι η εποχή του;
Οι ελιές συλλέγονται πρώιμα, συνήθως Οκτώβριο - Νοέμβριο, ανάλογα με την περιοχή και τη χρονιά. Συνεπώς πρωτοβγαίνει στην αγορά στα μέσα με τέλη Νοεμβρίου έως αρχές Φεβρουαρίου. Εχει περιορισμένη (3μηνη έως 5μηνη περίπου) διάρκεια ζωής. Δεν σημαίνει ότι έπειτα χαλάει, χάνει, όμως, τα χαρακτηριστικά του, δηλαδή το έντονο φρουτώδες άρωμα και την έντασή του. Γίνεται ένα απλό ελαιόλαδο.
Στη μαγειρική: Το χρησιμοποιούμε συνήθως ωμό και ταιριάζει εξαιρετικά με κάποια εδέσματα:
- Σε όλες τις σαλάτες, ιδιαίτερα σε αυτές που περιέχουν ένα-δύο το πολύ υλικά (π.χ. βραστό μπρόκολο, πατάτες, ντομάτα με αγγούρι κ.λπ.), για να καταλάβουμε τη γεύση του.
Ψητό κρέας στη σχάρα: Είναι το καλύτερο άρτυμα για ψητές μοσχαρίσιες μπριζόλες και φιλέτα, ιδιαίτερα αν συνδυαστεί με ανθό αλατιού και φρεσκοτριμμένο πιπέρι. Το ίδιο ισχύει και για φιλέτα κοτόπουλου.
Με φρυγανισμένο ψωμί: Ο πιο απλός τρόπος να απολαύσουμε ένα καλό αγουρέλαιο είναι να ρίξουμε μερικές σταγόνες σε φρυγανισμένο ψωμί. Ενισχύουμε τη γεύση προσθέτοντας τριμμένο σκόρδο, αλάτι και μυρωδικά της αρεσκείας μας.
Ωμό μετά το μαγείρεμα: Ελάχιστο αγουρέλαιο σε μαγειρευτά, ζυμαρικά με κόκκινη σάλτσα, όσπρια και ριζότι (ιδιαίτερα αυτά με θαλασσινά) προσθέτει ιδιαίτερο άρωμα.
Με λευκά τυριά: Ρίχνουμε ελάχιστο αγουρέλαιο στα λευκά τυριά ή στην τυροκαυτερή και πασπαλίζουμε με ρίγανη ή θυμάρι ή μαντζουράνα ή δυόσμο. Επίσης, δίνει ένταση στο τζατζίκι.
Ακόμη, ταιριάζει εξαιρετικά (ως λαδολέμονο) σε όλα τα ψητά θαλασσινά, ιδιαίτερα στις γαρίδες.
