Σίγουρα δεν με αφήνουν ασυγκίνητο οι αναμνήσεις της σχολικής μου ζωής. Όμορφα και ήσυχα χρόνια, θυμάμαι τούτες τις μέρες, όταν ήμουν μαθητής, τις τελευταίες ημέρες της σχολικής χρονιάς. Θυμάμαι τις προσπάθειες των δασκάλων μας τόσο σε σχολικό, όσο και σε εξωσχολικό επίπεδο.
Μέλημά τους ήταν η πρόοδός μας και η εξέλιξή μας. Αθόρυβα και καρτερικά εργάζονταν μερονυκτίς, για να μας μάθουν γράμματα, αλλά και τρόπους. Θυμάμαι την αγωνία τους κατά τις γυμναστικές επιδείξεις που γίνονταν την τελευταία Κυριακή της σχολικής χρονιάς. Την επομένη ημέρα, τη Δευτέρα, πηγαίναμε στο σχολείο για να πάρουμε το ενδεικτικό από τα χέρια του Διευθυντή. Ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή ήταν η γιορτή της Στ’ Τάξης όταν τραγουδούσε το τραγούδι του αποχαιρετισμού: «Εμείς παιδιά θα φύγουμε για πάντα απ’ το σχολειό, το χαιρετούμε αιώνια με ένα ευχαριστώ», για να ακολουθήσει η απάντηση από τα παιδιά της πέμπτης: «Κι εμείς σας λέμε στο καλό και στην καλή ευχή και θα ξανανταμώσουμε μαζί εις τη ζωή». Ένα τραγούδι που θυμάμαι δεν το τελειώσαμε, αφού υπήρξε έντονος φόρτος συναισθημάτων. Ακολουθούσε στο τέλος των εκδηλώσεων αυτών η απονομή του απολυτηρίου και οι ευχές του Διευθυντή και των δασκάλων μας για καλή συνέχεια στο Γυμνάσιο. Η εισαγωγή μας σ’ αυτό το μεγαλύτερο σκαλοπάτι της εκπαίδευσης γινόταν κατόπιν των εισιτηρίων εξετάσεων, εξετάσεις οι οποίες δεν άφηναν ανεπηρέαστη την αγωνία μας αφενός, αλλά και την αγωνία των γονιών μας, καθώς και των δασκάλων μας. Ας είναι…
Σήμερα μας δίνεται η δυνατότητα και η ευκαιρία να μιλήσομε για την εορτή των δημοτικών σχολείων Βιάννου. Θα επικαλεσθώ, όπως αρκετές φορές, τη βοήθεια του αείμνηστου Ανδρέα Παπαδάκη, ενός λόγιου Βιαννίτη, που μας άφης πλούσιο έργο. Υπέγραφε ως Α. Βιαννίτης στις ανταποκρίσεις του στην Ηρακλειώτικη-καθημερινή εφημερίδα «Δράσις» και παρουσίαζε με κάθε λεπτομέρεια και ζωτάνια μια τέτοια σχολική γιορτή τον Ιούνιο του 1939. Ένα χρόνο περίπου, προτού να ξεσπάσει ο πόλεμος:
«Χθες μας παρουσιάσανε σε μια αδρή μα ολοζώντανη περίληψη, το εσωσχολικό έργο μια εκπαιδευτικής χρονιάς. Έργο και προσπάθεια πετυχεμένη, ψυχολογημένη εκφραστική, που τη θαυμάσαμε, τη χειροκροτήσαμε και τη χαρήκαμε ζωντανή, ενθουσιώδικη, κατακάθαρη, στη χθεσινή σχολική γιορτή. Τους βλέπαμε στις εθνικές και τοπικές μας γιορτές, με τι πειθαρχία, με τι τάξη, με ποιο ενδιαφέρον, με πόση καλοσύνη, πέρνανε μέρος και τους καμαρώναμε κι υπερηφανευόμαστε γι’ αυτούς. Τους βλέπαμε στο μικρό τους σχολικό κήπο που καλλιεργούνε σαν αληθινοί γεωπόνοι, με ποίους υπολογισμούς, με πόση ακρίβεια κι ακρίβεια ξακρίζανε τη μικρή τους γης, για να μας προσφέρουνε κάθε χρόνο τόσα και τόσα δενδρύλλια χρήσιμα, συνηθίζοντας έτσι για τη μεθαυριανή διεκδίκηση της ζωής. Τους βλέπουμε τέλος, δασκάλους και κήρυκας της καθαριότητας και κάθε προόδου στον τόπο μας. Δυστυχώς η κωμόπολις μας που έχει σχεδόν τριακοσίους μαθητάς στερείται εκπαιδευτηρίου για τη δημοτική μας εκπαίδευση. Πολλές φορές θίξαμε τον κίνδυνο που απειλεί τα παιδιά και τους δασκάλους μας, γιατί τα σημερινά σχολεία είναι ακατάλληλα καθ’ όλα. Το κακό δεν μαραίνει το ζήλο και δεν σκοτώνει το ενδιαφέρον τους, τους πεισματώνει.
Στα χέρια των δασκάλων μας, τα παιδιά μας βρίσκουνε τους καλούς καθοδηγητάς, τους τιμίους παιδαγωγούς, τους στοργικούς παραστάτας και γι’ αυτό είμεθα ήσυχοι.
Ο Διευθυντής κ. Νικόλαος Ηγουμενίδης και οι διδάσκαλοι κ.κ. Χαράλαμπος Κυριακάκης, Ελένη Παπαματθαιάκη-Λυριντζάκη, Αταλάντη Κονταξάκη και Μαρία Ζαμπετάκη, ας είναι βέβαιοι πως επισύρουνε αμέριστη την εκτίμηση, την ευγνωμοσύνη και την αγάπη των Βιαννιτών, για το βαρύ μα ευγενικό έργο που σιωπηρά προσφέρουνε στον τόπο μας. Μα και το κράτος δια την υπηρεσίαν του παρακολουθεί, επαινεί και αμείβει ως γνωρίζομεν, την προσπάθειά τους. Από τις χθεσινές επιδείξεις που παρακολούθησε ολόκληρος η κοινωνία μας απεκομίσαμε τας αρίστας των εντυπώσεων. Εκ μέρους των κατοίκων ηυχαρίστησεν δι’ ολίγον διδασκάλους και μαθητάς ο πρόεδος του προοδευτικού Συλλόγου «ο Διαβάτης» κ. Νικόλαος Κατσαράκης, για το ζήλο που επέδειξαν στην διαπαιδαγώγηση των παιδιών μας και για τη μεγάλη επιτυχία που σημείωσε η σεμνή κι όμορφη αυτή σχολική γιορτή και εγνωστοποίησε την απόφαση του Συλλόγου να δίδει ετησίως διάφορα βραβεία εις βιβλία και χρήματα εις τους αριστεύοντας μαθητάς του σχολείου μας. Είτα εκ μέρους της σχολικής εφορείας Δημ. Σχολείου ηυχαρίστησε την Κοινωνίαν Βιάννου δια το ενδιαφέρον και την αγάπη με την οποία περιβάλλει το σχολείο μας και τους διδασκάλους μας για την απόδοση της γιορτής και της εκπαιδευτικής περιόδου ο κ. Ιω. Τ. Παπαμαστοράκης δικηγόρος. Τέλος ο κ. Νικ. Ηγουμενίδης Διευθυντής του Σχολείου ηυχαρίστησε τους τιμήσαντας την εορτήν έπλεξε το εγκώμιον του Τουρ. Συλλόγου του καλού αυτού Σωματείου που τιμά τον τόπον και ηυχήθη όπως και στο μέλλον το ενδιαφέρον κι η αγάπη όλων εξακολουθήσει αμέριστη για την δημοτική μας εκπαίδευση. Τα συγκινητικά λόγια του κ. Ηγουμενίδη εκάλυψαν τα χειροκροτήματα των παρακολουθησάντων της εορτήν.
Είμεθα βέβαιοι ότι το σχολείον μας, υπό τον μελλοντικόν του Διευθυντήν κ. Χαράλαμπον Κυριακάκην θα ίσταται άξιο και αντάξιο των προσδοκιών μας και ότι ο ακούραστος κι άξιος κρατικός λειτουργός και οικογενειάρχης κ. Νικ. Ηγουμενίδης θα εξακολουθήσει καίτοι αποχωρεί της θέσεώς του μετά 35ετή εργασίαν να προσφέρει τας υπηρεσίας του εις την Κοινωνίας μας με ζήλον και ζωτικότητα. Με την βεβαιότητα αυτή ευχαριστούμε και συγχαίρομε και δια του τύπου δασκάλους και μαθητάς για τας τόσας υπηρεσίας που προσφέρουνε στον τόπο μας».
*Ο κ. Δημήτρης Χ. Σάββας είναι προϊστάμενος στην Βικελαία Δημοτική Βιβλιοθήκη Ηρακλείου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην "Ηχώ της Βιάννου
Φωτογραφία από τον αείμνηστο Χρήστο Χουδετσανάκη. Γυμναστικές επιδείξεις Δημοτικού Σχολείου Άνω Βιάννου. Διακρίνονται οι μαθήτριες της Στ’ Τάξης από αριστερά: Μαρία Χουδετσανάκη, Ελένη Ι. Παπαδημητράκη, Άννα Κ. Λουλάκη, Αρτεμισία Πανακάκη, Ελένη Γ. Λουλάκη.
