Ενώ όλη η προσοχή των ελαιοπαραγωγών είναι στραμμένη στην πορεία της δακοκτονίας, μια άλλη ανησυχία συζητιέται όλο και εντονότερα, όσο πλησιάζει ο καιρός για την έναρξη της περιόδου ελαιοσυγκομιδής.
Αναφερόμαστε στη διαθεσιμότητα του εργατικού δυναμικού, καθώς όπως είναι γνωστό ένα μεγάλο μέρος του προέρχεται από τις Βαλκανικές χώρες.
Ο παράγοντας που κάνει φέτος τη διαφορά, είναι φυσικά η πανδημία του covid-19, αφού οι παραγωγοί φαίνεται να αγνοούν τόσο το αν θα εμφανιστούν εργάτες από τις συγκεκριμένες χώρες, όσο και αν θα έχουν ελεγχθεί επαρκώς για τον ιό. Μετά τον καύσωνα του Μαίου που επηρέασε σε κάποιο βαθμό την ανθοφορία, την πορεία της δακοκτονίας μετά την περσινή δυσάρεστη κατάσταση με την πτώση της ποιότητας και φυσικά τις τιμές του ελαιολάδου που όλα δείχνουν ότι θα έχουν επηρεαστεί λόγω της πανδημίας, οι παραγωγοί έχουν έναν ακόμη λόγο να ανησυχούν.
"Στα λιόφυτα δεν είναι δύσκολο να τηρηθούν οι αποστάσεις και τα πρωτόκολλα ασφαλείας" μας είπε παραγωγός από την περιοχή Πεύκου, προσθέτοντας πως "το δύσκολο είναι να βρεθούν εργάτες και να μπορέσουμε και εμείς να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις τους".
Ο παράγοντας που ίσως δώσει λύση στην εξίσωση, ίσως είναι οι πραγματικά πολλοί νέοι που είτε δεν εργάστηκαν, είτε εργάστηκαν μικρό χρονικό διάστημα, στην τουριστική περίοδο, και ίσως αυτοί βελτιώσουν τη διαθεσιμότητα ενόψει της ελαιοκομικής περιόδου.
Το μόνο σίγουρο είναι πως όσο οι μέρες περνούν θα "πυροδοτηθούν" μια σειρά από εξελίξεις, που ευελπιστούμε να έχουν θετική κατάληξη για τον αγροτικό κόσμο.
