Επιστολή για τον Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Κάτω Χωριό

Σεβασμιότατε Μητροπολίτη, κύριε Δήμαρχε, Η Ορθόδοξη Καθολική και Αποστολική Εκκλησία και ειδικά η Εκκλησία Κρήτης έχουν μια σειρά παραδόσεων και δεσμών με τον Ελληνισμό, που το Ελληνικό Κράτος όχι μόνον αναγνωρίζει Συνταγματικά, αλλά τιμά με πολλούς τρόπους.

Η Ορθόδοξη Καθολική και Αποστολική Εκκλησία και ειδικά η Εκκλησία Κρήτης έχουν μια σειρά παραδόσεων και δεσμών με τον Ελληνισμό, που το Ελληνικό Κράτος όχι μόνον αναγνωρίζει Συνταγματικά, αλλά τιμά με πολλούς τρόπους. Μια εξ αυτών των παραδόσεων είναι η κρούση της καμπάνας τις πρωινές ώρες, πριν την Θεία Λειτουργία της Κυριακής. Μια παράδοση απόλυτα σεβαστή και κατανοητή κατά την προσωπική μου άποψη, ακόμα και εάν ενοχλεί κάποιους συμπολίτες. Το ίδιο σεβαστή και κατανοητή είναι για εμένα και η συχνή κρούση της καμπάνας κατά την Μεγάλη Εβδομάδα, αλλά και την περίοδο των Χριστουγένων. Η παράδοση αυτή τηρείται από τον Ιερό ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου που ανεγέρθηκε στις αρχές της δεκαετίας του ’70 στο Κάτω Χωριό Ιεραπέτρας, και το καμπαναριό του οποίου βρίσκεται λίγα μέτρα από τα υπνοδωμάτια του πατρικού μου σπιτιού που στέκει εκεί για περισσότερο από τρεις αιώνες.

Η κρούση της καμπάνας κατά την περίοδο του Δεκαπενταύγουστου, καθημερινά, συνήθως σε τρία μακριά διαστήματα που το καθένα από αυτά είναι από ένα έως τρία λεπτά, τρεις φορές από τις 6:30 το πρωί μέχρι και τις 7:30 το πρωί, μου είναι όχι μόνο ακατανόητη αλλά και βαθιά ενοχλητική. Αποτελεί αντικοινωνική συμπεριφορά όχι μόνον προς τους μόνιμους κατοίκους, πολλοί εκ των οποίων δεν είναι Χριστιανοί, αλλά και προς τους παραθεριστές που αναζητούν λίγες ημέρες ηρεμίας στα πατρικά τους κατά την περίοδο των διακοπών. Ακόμα και αυτό θα ήμουν έτοιμος να το κατανοήσω, λόγω των παραδόσεων. Αυτό που αρνούμαι να κατανοήσω, και θεωρώ βαθύτατα αντικοινωνική συμπεριφορά και έλλειψη στοιχειώδους σεβασμού προς τους περιοίκους, είναι η αναμετάδοση της Θείας Λειτουργίας που ακολουθεί. Κάθε Κυριακή, και κάθε ημέρα του Δεκαπενταύγουστου, υποχρεώνονται όλοι, για μια έως δύο ώρες να ακούν την Θεία Λειτουργία από μια ιδιαίτερα δυνατή μεγαφωνική εγκατάσταση αμφιβόλου ποιότητας, που γίνεται ακόμα πιο ενοχλητική από την πλήρη απουσία Βυζαντινής Μουσικης Παιδείας του ιερέα και των ψαλτών.

Ποια Ορθόδοξη παράδοση τηρεί ο ιερέας με την μεγαφωνική αναμετάδοση της λειτουργίας; Ποιά σκοπιμότητα εξυπηρετεί; Πως συνάδουν αυτά με το ύφος και το ήθος της Εκκλησίας Κρήτης; Ακόμα και όταν ένα άγνωστο σε εμένα άτομο απώθησε βίαια προ ενός χρόνου 75χρονη γειτόνισσα που διαμαρτυρήθηκε έντονα στον ιερέα, ρίχνοντας της στο πάτωμα της εκκλησίας (!), επέλεξα να μην εμπλακώ όταν μου μεταφέρθηκε από την έξαλλη κόρη της (διότι δεν ήμουν παρών - εάν ήμουν ομολογώ ότι θα είχα μπει στον πειρασμό της χειροδικίας). Ο εν λόγω ιερέας - μου μεταφέρθηκε - πως ούτε καν επέπληξε τον “κύριο” που απώθησε την γηραιά γειτόνισσα.

Σήμερα, 15 Αυγούστου, ο ιερέας επέλεξε να δοκιμάσει την μεγαφωνική εγκατάσταση, στην διαπασών, στις τέσσερις τα ξημερώματα. Οι φιλοξενούμενοι μου - είχα επιλέξει να λείπω - πανικοβλήθηκαν και μετά από δυο εβδομάδες οχλήσεων φεύγουν απογοητευμένοι.

Σας παρακαλώ θερμά να χρησιμοποιήσετε την επιρροή σας και να κάνετε κατανοητό στον ιερέα του Κάτω Χωριού αυτά που είμαι βέβαιος ότι είναι αυτονόητα στις Εξοχότητες σας: ότι η επιδεικτικότητα και η αντικοινωνική συμπεριφορά είναι ξένα προς την παράδοση της Εκκλησίας και η τήρηση των παραδόσεων δεν συνάδει ούτε με εξωτερικές μεγαφωνικές εγκαταστάσεις, ούτε με την αλόγιστη καθημερινή χρήση της καμπάνας. Αυτές οι συμπεριφορές μάλλον απομακρύνουν όλους από την Εκκλησία και δημιουργούν αρνητικά αισθήματα.

*Ο Αναστάσης Περράκης εργάζεται στην Ολλανδία ως διευθυντής ερευνών στο Ολλανδικό Ινστιτούτο για τον Καρκίνο, όπου είναι υπεύθυνος για τις ερευνητικές ομάδες Δομικής Βιολογίας και Υπολογιστικής Βιολογίας Μακρομορίων, και συντονιστής των εγκαταστάσεων Πρωτεϊνικής Χημείας και Υπολογιστών Υψηλών Επιδόσεων