Ένας καθηγητής σε ένα επίλεκτο πανεπιστήμιο αποφάσισε να δώσει στους φοιτητές του ένα μάθημα που θα κουβαλούν μαζί τους σε όλη τους τη ζωή. Πλησίασε τον πίνακα, ζωγράφισε έναν μεγάλο αριθμό 1 και είπε: "Αυτό το ένα συμβολίζει την ΑΝΘΡΩΠΙΑ. Το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό που καθορίζει κάθε άνθρωπο. Χωρίς αυτήν, όλα τα υπόλοιπα χάνουν το νόημά τους".
Έπειτα ζωγράφισε δίπλα του ένα μηδενικό. "Αυτό είναι η ΓΝΩΣΗ σας. Μαζί με την ανθρωπιά, σας κάνει δέκα φορές πιο πολύτιμους".
Μετά άλλο ένα μηδενικό. "Αυτή είναι η ΕΜΠΕΙΡΙΑ, που εκατονταπλασιάζει την αξία σας".
Και συνέχισε να προσθέτει μηδενικά:
ΕΠΙΤΥΧΙΑ, ΑΓΑΠΗ, ΠΛΟΥΤΟΣ, ΦΗΜΗ…
"Με κάθε μηδενικό αυξάνεται η αξία σας με την προϋπόθεση ότι μπροστά υπάρχει το ένα". Τότε ο καθηγητής έσβησε ξαφνικά από τον πίνακα το πρώτο ψηφίο: το 1.
Στον πίνακα έμεινε μόνο μια μακριά σειρά από μηδενικά…
"Βλέπετε; Αν αφαιρέσουμε την ΑΝΘΡΩΠΙΑ, όλα τα άλλα γίνονται μηδέν. Ούτε επιτεύγματα, ούτε επιτυχία, ούτε πλούτος έχουν σημασία, αν χαθεί από μέσα σας το ανθρώπινο στοιχείο".
Υ.Γ: Και κάπου εδώ να θυμόμαστε κάτι πολύ απλό: Η ανθρωπιά δεν είναι λόγια. Είναι πράξεις. Είναι να απλώνεις το χέρι όταν ο άλλος δεν έχει δύναμη, δεν έχει κανέναν.
Είναι να βοηθάς όταν μπορείς, χωρίς όρους.
Και όχι μόνο ανθρώπους.
Τη γη που μας κρατάει όλους.
Γιατί αν δεν σεβόμαστε τη ζωή σε όλες της τις μορφές, τότε όλα τα άλλα είναι απλά… μηδενικά.
