Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση που διοργάνωσε την Κυριακή η ΚΟΒ Μινώα Πεδιάδος-Βιάννου αφιερωμένη στη Μάχη του ΔΣΕ στη Μαγερεύτρα.
Το άνοιγμα της εκδήλωσης έκανε ο Νίκος Μανωλακάκης, γραμματέας της ΚΟΒ και στη συνέχεια πήρε τον λόγο ο Γιώργος Μαργαρίτης, καθηγητής Συγχρονης Ιστορίας του ΑΠΘ ο οποίος έκανε την ιστορική αναδρομή της μάχης και του ιστορικού πλαισίου που οδήγησε σε αυτή. Αναφέρθηκε ιδιαίτερα στη μάχη της ομάδας του ΔΣΕ στην Έμπαρο με καπετάνιο τον κομμουνιστή Βασίλη Πλαγιωτάκη.
Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων από τον Κώστα Μωυσάκη εκ μέρους του παραρτήματος Ηρακλείου της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ, τον Κώστα Μάρτη εκ μέρους του Γραφείου Περιοχής Κρήτης της ΚΝΕκαι τον Νίκο Μανωλακάκη εκ μέρους της ΚΟ Ηρακλείου του ΚΚΕ.
Στην εκδήλωση έδωσαν το «παρών» μεταξύ άλλων ο Σάββας Βασιλειάδης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, ο Γιάννης Χριστοφοράκης γραμματέας της Τομεακής Επιτροπής, καθώς και πολυμελής αντιπροσωπεία του Γραφείο Περιοχής Κρήτης του ΚΚΕ.
Την κεντρική ομιλία έκανε ο Μανώλης Συντυχάκης, μέλος της Επιτροπής Περιοχής Κρήτης και Βουλευτής Ηρακλείου του ΚΚΕ ο οποίος, μεταξύ άλλων, είπε :
«Αν πρέπει να δώσουμε έναν τίτλο της σημερινής μας εκδήλωσης, αυτός είναι :Εμπνεόμαστε από τους συντρόφους μας στον ΔΣΕ και μαθαίνουμε πώς να νικάμε!
Οι δράσεις για τον ΔΣΕ δεν είναι μνημόσυνο, αλλά γνώσεις, εικόνες, εμπειρίες, έμπνευση, αισιοδοξία, μεγαλύτερη αποφασιστικότητα για τις μελλοντικές επαναστάσεις. Η Ιστορία του επαναστατικού κινήματος δεν είναι κάτι μακρινό, αλλά πολύτιμη παρακαταθήκη για τη δράση στο σήμερα.
(…) Τιμάμε τον μοναδικό επαναστατικό στρατό που έχει υπάρξει στη χώρα μας. Τιμάμε την ομάδα του ΔΣΕ, που έδωσε παλικαρίσια τη μάχη εδώ στη Μαγερεύτρα, με καπετάνιο τον σ/φο Βασίλη Πλαγιωτάκη. Ο ΔΣΕ, όπως και το ΕΑΜ, ο ΕΛΑΣ και η ΕΠΟΝ, οι μαχητές και οι μαχήτριές τους, είναι σάρκα από την σάρκα του ΚΚΕ. Το πιο σπουδαίο δημιούργημά του. Έναν στρατό που μαζί με τον λαό του τα έβαλε με τον ίδιο αντίπαλο που εμείς παλεύουμε σήμερα:
Το σύνολο των αστικών κομμάτων, το αστικό κοινοβούλιο και δημοκρατία, το εχθρικό αστικό κράτος και τους μηχανισμούς του, τους συμμάχους της αστικής τάξης, τους Αμερικανούς και τους Άγγλους. Τα έβαλε τελικά με το καπιταλιστικό σύστημα με το όπλο στο χέρι, όπως πάντα γίνεται όταν η ταξική πάλη φτάνει στην κορύφωσή της, σε επαναστατικές συνθήκες.
Όταν πλέον η πατρίδα του κεφαλαίου, των κερδών τους, της εκμετάλλευσης, δεν συμβιβάζεται με την πατρίδα της εργατικής τάξης και του λαού, της προστασίας της ζωής του, των δικαιωμάτων του, των αναγκών του. Τότε ο συσχετισμός μεταξύ εργατικής και αστικής τάξης μετριέται. Και δεν υπάρχει άλλο μέτρο για να γίνει καθαρό το ποιανού ο κόσμος θα επικρατήσει, πέρα από το μέτρο της βίας, πέρα από την ταξική επαναστατική βία. Αποδείχτηκε στην πράξη, λοιπόν, ότι καμία εθνική ενότητα δεν υπάρχει ούτε στην ιμπεριαλιστική ειρήνη ούτε στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.
Μπορεί στρατιωτικά να υποχώρησε μπροστά σε υπέρτερες στρατιωτικά δυνάμεις, αλλά υποχώρησε μαχόμενος και συντεταγμένα μετά από τρία ολόκληρα χρόνια σκληρών μαχών, όμως πολιτικά, ιδεολογικά και ηθικά δικαιώθηκε. Η στρατιωτική ήττα δεν οδήγησε στην ηθική πολιτική εξόντωση του ΚΚΕ και την εξάρθρωση του εργατικού - λαϊκού κινήματος. Εξασφάλισε τη συνέχεια του κινήματος και του Κόμματος και μας παρέδωσε μια τεράστια κληρονομιά αγώνων, θυσιών και υψηλών ιδανικών που τιμάμε σήμερα και συνεχίζουμε έως την πλήρη δικαίωση.
(…) Σήμερα που το σύστημα που ζούμε, ο καπιταλισμός, έχει περάσει προ πολλού σε «πολεμική φάση» και δείχνει το πραγματικό βάρβαρο πρόσωπό του, σήμερα που «μιλούν τα όπλα και όχι ο Μπαχ και ο Μπετόβεν», όπως είπε και ένας καπιταλιστής, η πολεμική προετοιμασία αγκαλιάζει όλα τα πεδία, την οικονομία, τις ενεργειακές και άλλες υποδομές, τους κρατικούς μηχανισμούς, την έρευνα.
Με δυο λόγια, η στροφή στην πολεμική οικονομία είναι η τρανή απόδειξη ότι η καπιταλιστική ανάπτυξη, στην οποία ορκίζονται όλα τα άλλα κόμματα, δεν μπορεί ποτέ και πουθενά να συμβαδίσει με τις ανάγκες των εργαζομένων, του λαού.
Αντίθετα, προϋποθέτει, νέες θυσίες για να πιαστούν οι λεγόμενοι «εθνικοί στόχοι», έτσι όπως ονομάζουν αυτοί τους στόχους του κεφαλαίου, για να αυξάνουν τα κέρδη των πολεμικών μονοπωλίων.
(…) Αυτόν που πιάνει στο στόμα του τον ΔΣΕ για να μας πείσει πως ήταν ένα δήθεν λάθος, ένα παραστράτημα που δεν πρέπει να ξανασυμβεί. Στοχεύουν να μας πείσουν έτσι, πως η λύση βρίσκεται στην ταξική συνεργασία, στην ενότητα και υπεράσπιση της αστικής δημοκρατίας. Στοχεύουν όμως και σε κάτι άλλο: Να πιστέψουν μαζικά οι νέοι και οι νέες πως είναι ουτοπικό και κακό πράγμα ο λαός να επιβάλει το δίκιο του.
(…) Καμιά δύναμη, με κανένα μέσο και με κανέναν νόμο, ούτε με παλιούς, ούτε με νεοφώτιστους σοσιαλδημοκράτες δεν θα μπορέσουν ποτέ να ανακόψουν το επαναστατικό κίνημα.
Εδώ υπάρχει ΚΚΕ.
Οι ιδεολογικοί και πολιτικοί απόγονοι των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής και χιλιάδων ακόμα συντρόφων μας, του Μπελογιάννη, του Μαλτέζου, της Ηλέκτρας, οι συνεχιστές του ένδοξου Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας. Μας κατηγορούν ότι ονειρευόμαστε την Οκτωβριανή Επανάσταση και ότι ζούμε στον κόσμο μας. Εμείς δεν ζούμε με όνειρα, ούτε κλέβουμε σύμβολα και ιδέες που δεν μας ανήκουν. Εμείς, δουλεύουμε ακούραστα, σε κάθε μέτωπο, κάθε μέρα, με ανυποχώρητη θέληση για να προετοιμάσει η εργατική τάξη, ο εργαζόμενος λαός τον δικό του Μεγάλο Οκτώβρη στον 21ο αιώνα, μαζί με όλους τους λαούς του κόσμου.
Παλεύουμε για ένα πανίσχυρο ΚΚΕ με τον λαό οργανωμένο και έναν λαό οργανωμένο με το ΚΚΕ μπροστά, πανίσχυρο και αποφασισμένο να ανοίγει κάθε μέρα και μια νέα ρωγμή σε όλα τα οχυρά του αντιπάλου έως την πλήρη ανατροπή.
(…) Στις βουλευτικές εκλογές που έρχονται οφείλει να δώσει μια περήφανη απάντηση σε όλους αυτούς που τη βλέπουν ως πελατεία μπροστά στην κάλπη κάθε 4 χρόνια. Να στρατευτεί μαζικά με το ΚΚΕ, να διαχωρίσει την ευθύνη της από τον κατήφορο όπου μας οδηγούν παλιοί και νέοι σωτήρες και να μπει στον αγώνα με αξιοπρέπεια και περηφάνια για όλα όσα της αξίζουν.
(…)
Το δίλημμα, λοιπόν, μπροστά και στις επόμενες εκλογές είναι απλό για τον λαό:
Θα στηρίξει την πολιτική που τον πάει ολοταχώς στην πιο άγρια εκμετάλλευση και στον πόλεμο για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, επιλέγοντας μέσα από την «κινούμενη άμμο» του σάπιου πολιτικού συστήματος,
ή θα ενισχύσει τη δύναμη εκείνη που μπορεί να αντιπαλεύει αποτελεσματικά αυτήν την πολιτική, που εγγυημένα θα είναι «βράχος» υπεράσπισης των λαϊκών συμφερόντων;
Και αυτή η δύναμη είναι το ΚΚΕ.
Το ΚΚΕ είναι έτοιµο να αναλάβει τις ευθύνες του για την διακυβέρνηση της χώρας, σε συνθήκες εργατικής - λαϊκής εξουσίας, µε τη θέληση και την ενεργή συµµετοχή της πλειοψηφίας της εργατικής τάξης και του λαού. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, επειδή το ΚΚΕ έχει πρόταση και Πρόγραµµα που µας βγάζει από τα σηµερινά αδιέξοδα, επειδή δεν έχει δεσµεύσεις και εξαρτήσεις από το σύστηµα, γι’ αυτό µπορεί και σήµερα να είναι µπροστά στους αγώνες, επικεφαλής µιας µαχητικής εργατικής - λαϊκής αντιπολίτευσης, βράχος και φάρος για τα εργατικά - λαϊκά συµφέροντακαι φυσικά έξω από την πολεμική μηχανή του ΝΑΤΟ, αλλά με ειλικρινείς και αμοιβαία επωφελείς σχέσεις συνεργασίας με όλους τους λαούς.
Νομίζουμε ότι αυτήν τη φορά πολύ περισσότεροι μπορούν να επιλέξουν τον δεύτερο δρόμο, και σίγουρα θα βγουν κερδισμένοι.
(…) Σας καλούμε λοιπόν να αφήσουμε πίσω ταμπέλες και στερεότυπα άλλων εποχών, όπως και τους όποιους δισταγμούς, και να συναντηθούμε και στις κάλπες και στους αγώνες, για να ξημερώσει μια καλύτερη μέρα για την πατρίδα μας, για εμάς και τα παιδιά μας! Για να νικήσει ο λαός!»
Στο τέλος της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε κρητικό γλέντι από τον Αντώνη Φραγκάκη και το συγκρότημα του.
