Με την ανακοίνωση των βάσεων, ήρθαν τα δάκρυα χαράς για την Χριστίνα Παπαδάκη η οποία, αν και εργαζομένη μητέρα τριών παιδιών, αποφάσισε να κυνηγήσει το όνειρο της, καταφέρνοντας να εισαχθεί στο τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Κρήτης.
"Ήσουν βουνό και δύσκολη,, ήταν η διαδρομή σου...Μα σαν το χιόνι ανέβηκα κι έφτασα στη κορφή σου...", έσπευσε να αναφέρει με ενθουσιασμό στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μετά την ανακοίνωση των βάσεων.
Η επιμονή και η υπομονή, έπιασαν τόπο και δικαίωσαν την επιλογή που έκανε!
Δεν είναι εύκολο εξάλλου να αποφοιτάς με ένα εντυπωσιακότατο «20» από το Λύκειο και έπειτα να σημειώνεις εξαιρετική επίδοση στις Πανελλήνιες και να εξασφαλίζεις το "εισιτήριο" στο τμήμα Επιστήμης Υπολογιστών του Πανεπιστημίου Κρήτης, ούσα εργαζόμενη και μητέρα τριών παιδιών!
H Xριστίνα Παπαδάκη αποφάσισε να κυνηγήσει το όνειρο της, το οποίο αρχικά ήταν το απολυτήριο Λυκείου, με τις Πανελλήνιες να προκύπτουν στη πορεία. Φοίτησε κανονικά για 2 χρόνια στο 1ο ΕΠΑΛ Αρκαλοχωρίου, διετέλεσε σημαιοφόρος και πέτυχε κάτι ξεχωριστό, μέσα από μια διαδικασία που μόνο εύκολη δεν ήταν. Ωστόσο, το τελικό αποτέλεσμα τη δικαίωσε, έχοντας πάντα στο πλευρό της τα παιδιά και τον σύζυγος της.
«Τα δύσκολα ήταν οι πολλές υποχρεώσεις που υπήρχαν συγχρόνως. Όμως αν δεν ήταν οι άνθρωποι μου, ο σύζυγος και τα παιδιά μου να με στηρίζουν, δε θα τα κατάφερνα, αφού η πίεση και το άγχος ήταν μεγάλο. Δεν μπορείς να καταφέρεις τίποτα αν δεν υπάρχει στήριξη από το σπίτι. Ήταν το όνειρο μου να πάρω το απολυτήριο και δεν σταμάτησα να το κυνηγώ, με τις πανελλήνιες να προκύπτουν στη συνέχεια που καταλάβαινα τις δυνατότητες μου και το τελικό αποτέλεσμα αποτέλεσε μια δικαίωση αλλά και μια επισφράγιση των κόπων μου», είχε αναφέρει σε συνέντευξη της στο viannitika.gr, υπογραμμίζοντας:
«Τα παιδιά μου ήταν ενθουσιασμένα. Έχω μια κόρη 11 χρόνων και δύο γιούς 9 και 7 χρόνων. Ήταν πολύ περήφανα όταν ήμουν σημαιοφόρος και το έλεγαν με καμάρι, ενώ όταν είδαν τους βαθμούς μου έλεγαν ότι θέλουν να έχουν τέτοιες επιδόσεις και αυτά. Αυτό το γεγονός αποτελεί το μεγαλύτερο έπαινο από όλους. Σε ότι αφορά τα νέα παιδιά θέλω να πω το εξής: ναι, ποτέ δεν είναι αργά, ωστόσο καλό είναι κάποια πράγματα να γίνονται στην ώρα τους, για αυτό πρέπει να υπάρχει μεγαλύτερη προσοχή και σημασία».
