Πριν λίγα χρόνια, έκανε το γύρο του διαδικτύου η είδηση για ένα Ιταλικό χωριό, στο οποίο πωλούνται σπίτια στην τιμή του... ενός ευρώ!
Αναφερόμαστε στο πανέμορφο χωριό Gangi της Σικελίας, του οποίου ο Δήμαρχος πήρε μια πρωτότυπη απόφαση, προκειμένου να σώσει τα εγκαταλελειμμένα πέτρινα σπίτια του, αλλά και το μέλλον του, αφού αντιμετώπιζε σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα.
Φυσικά για τα σπίτια, τα οποία ουσιαστικά χαρίζονταν στους αγοραστές, υπήρχε και ένα δεύτερο σκέλος, στο οποίο κρύβεται η ουσία της απόφασης του. Επρόκειτο για σπίτια τα οποία δεν μπορούσαν να κατοικηθούν λόγω φθορών και για τα οποία ο αγοραστής υπέγραφε ένα συμβόλαιο, σύμφωνα με το οποίο ήταν υποχρεωμένος να τα ανακαινίσει σε βάθος τριετίας, με το συνολικό κόστος της ανακαίνισης να υπολογίζεται στα 20-25 χιλιάδες ευρώ.
Αυτό που παρουσιάζει ενδιαφέρον όμως, είναι το ποιοί άνθρωποι στράφηκαν στην επιλογή του Gangi. Αυτοί, δεν ήταν Ιταλοί πολίτες, αλλά Γερμανοί, Ελβετοί, Αυστριακοί, ακόμα και Αυστραλοί, οι οποίοι ζουν κάτω από έντονες εργασιακές συνθήκες και αρκετό καθημερινό στρες και έχουν την ανάγκη 1-1,5 μήνα κάθε χρόνο, να κάνουν διακοπές με την οικογένεια τους σε κάποιο ήσυχο μέρος της νότιας Ευρώπης. Είναι ακριβώς η ίδια κατηγορία ανθρώπων με αυτούς που έχτισαν το χωριό "Φασκομηλιά", το λεγόμενο "Γερμανικό χωριό" στη Βιάννο, με αυτούς που επιλέγουν εδώ και δεκαετίες τον Κρητικό νότο αλλά και με αυτούς που αγοράζουν τα τελευταία χρόνια περιουσίες στο Νότο του Δήμου Φαιστού. Οι συγκεκριμένοι άνθρωποι μάλιστα, πολλές φορές επιλέγουν να ζήσουν μόνιμα στη νότια Ευρώπη μετά τη συνταξιοδότηση τους.
Αυτό στο οποίο θέλω να καταλήξω, δεν είναι ότι μια επιλογή όπως αυτή του Gangi αυτούσια, θα αποτελούσε τη λύση για να σωθούν τα χωριά της Βιάννου αλλά και τα χωριά κάθε περιοχής, τα οποία οδεύουν προς την πλήρη εγκατάλειψη. Το γενικότερο σκεπτικό όμως, είναι κάτι στο οποίο αξίζει να σταθεί κανείς και παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον. Δεν είναι μυστικό, ότι χωριά όπως το Καλάμι, ο Βαχός και η Άνω Βιάννος, έχουν τραβήξει τα βλέμματα αρκετών Ευρωπαίων οι οποίοι "ψάχνονται" να αγοράσουν στη Νότια Κρήτη. Δεν είναι επίσης μυστικό, το ότι πολλοί από αυτούς, έχουν ήδη προχωρήσει σε αγορές τις τελευταίες δεκαετίες, σε χωριά όπως ο Μύρτος, ο Κερατόκαμπος, το Καστρί και ο Τσούτσουρας.
Έχουμε επίσης δει, ότι επενδύσεις σε παλιά εγκαταλελειμμένα χωριά, τα οποία αναπαλαιώθηκαν από ιδιώτες, σε διάφορες περιοχές της Κρήτης, έχουν φέρει αποτελέσματα. Πρόκειται λοιπόν για μια δοκιμασμένη λύση. Γράφω τα παραπάνω, διότι οι φορείς του τόπου μας, ίσως θα έπρεπε -έστω πιλοτικά- να δουν αυτή την προοπτική, ειδικότερα από τη στιγμή που υπάρχει ζήτηση. Θα ήταν μια καλή ευκαιρία για να αλλάξει η θλιβερή εικόνα αρκετών χωριών-γειτονιών, αλλά και μια καλή ευκαιρία για μια "ανάσα" στην τοπική οικονομία.
