Αποχαιρετισμός στη Μαρία Καλλέργη
Συγγενείς, φίλοι και γνωστοί αποχαιρετίσαμε για στερνή φορά ένα ωραίο συνάνθρωπό μας, την 88χρονη Μαρία χήρα Νικ. Καλλέργη από τον Άγιο Βασίλειο.
Το ιδιαίτερο κοστολόγιο του θανάτου της, δεν σχετίζεται τόσο με την ηλικία της, όσο με τα ποιοτικά χαρακτηριστικά της Μαρίας, όπως και με τον απρόσμενο τρόπο που επήλθε το βιολογικό της τέλος.
Η Μαρία ήταν μόνη ένα ολόκληρο χωριό! Η επιτομή της καλοσύνης και της φιλοξενίας!
Επιτρέψτε μου να ιστορήσω μια μικρή-προσωπική μαρτυρία από την οποία τεκμαίρεται αβίαστα η μεγαλοψυχία και η δοτικότητα της αείμνηστης Μαρίας.
Αρκετά χρόνια πριν, ως δημοσιογράφος, βρέθηκα στον Άγιο Βασίλειο και συγκεκριμένα στο καφενείο του Μπάμπη Μιχαλοδημητράκη, παρέα με πολυπληθές τεχνικό συνεργείο της ΚΡΗΤΗ TVπροκειμένου να παρουσιάσουμε σε απευθείας σύνδεση τις τέσσερεις Αγιοβασιλείτισσες γυναίκες που υπέστησαν μεγάλες ταλαιπωρίες από την σύλληψή τους από τις δυνάμεις κατοχής και τη φυλάκισή τους στις Ιταλικές φυλακές.
Με την αμέριστη βοήθεια του καλού φίλου Αλέκου Παπαματθαίου, τότε προέδρου του Πολιτιστικού Συλλόγου του χωριού, η δημοσιογραφική μου αποστολή στέφθηκε από επιτυχία. Στο καφενείο δεν έπεφτε καρφίτσα!
Στα τραπέζια είχαν αραδιαστεί απίστευτης νοστιμιάς καλούδια φτιαγμένα από τα ταλαντούχα χέρια των Αγιοβασιλιτισσών. Πρωθιέρεια αυτής της φιλοξενίας η αείμνηστη Μαρία με τις καταπληκτικές βρουβόπιτες, τους λουκουμάδες και τις σαρικόπιτες!!!
Έκτοτε όποτε με συναντούσε με υποδεχόταν με το πλέριο-ανυπόκριτο χαμόγελό της το οποίο συνόδευε η έκφραση: «Πότε θα σου σάξω πάλι βρουβόπιτες»!!!
Τελευταία φορά την συνάντησα πριν από ένα μήνα, την παραμονή της εορτής της Παναγίας της Λυγιώτισσας. Ήταν εκεί. Με καλωσόρισε με εκείνο το πλατύ ωραίο της χαμόγελο! Πάντα αυτό το ωραίο-απροσποίητο χαμόγελο δώριζε στους συνομιλητές της.
Η Μαρία σε έπειθε με την πρώτη πως ήταν ένας άνθρωπος πρόσχαρος και δοτικός και είχε μια αθώα καρδιά στην οποία δεν χωρούσαν κακίες και μικρότητες.
Δυστυχώς, αυτή η καρδιά εξήντλησε τις αντοχές της και μας την στέρησε αδόκητα.
Μαρία, θα μας λείψει το χαμόγελό σου. Θα μας λείψουν τα ωραία σου αστεία και η δοτικότητά σου.
Εύχομαι ολόψυχα να έχουμε όλοι, όσοι σε γνωρίσαμε, δυνατή μνήμη για σε θυμόμαστε με αγάπη!
Σου το οφείλουμε!
Να είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκέπασε…
Μ.Σ.