Πριν από κάποια χρόνια κάναμε στην «Ηχώ της Βιάννου» ένα αφιέρωμα, για τις ντόπιες βιοτεχνίες αναψυκτικών.
Άνω Βιάννος, Πεύκος, Άγιος Βασίλειος, Κάτω Βιάννος, Έμπαρος ήταν κάποια από τα χωριά που διέθεταν μικρές (κατά βάση οικογενειακές) βιοτεχνίες παραγωγής αναψυκτικών.
Αφορμή για την αναφορά μας αυτή στάθηκε η φωτογραφία που σας παραθέτουμε, η οποία προέρχεται από το αρχείο του κ. Χαρίλαου Κουφαλιτάκη στην οποία ο εμφανίζονται εν ώρα εργασίας ο πατέρας του, ο αείμνηστος Κωστής Κουφαλιτάκης (Το Κωστάκι του Χαρίλαου, όπως ήταν ευρύτερα γνωστός), μαζί με την επί πολλά έτη συνεργάτιδά του, την αείμνηστη Ελένη Γ. Αγαπάκη (Καλυκάκι), η οποία εκδήμησε πρόσφατα.
Ο Κωστής Κουφαλιτάκης, τροφοδοτούσε με αναψυκτικά την Άνω Βιάννο, το Λουτράκι και τον οικισμό του Κερατόκαμπου και εμφιάλωνε γκαζόζες, λεμονάδες, πορτοκαλάδες και μπυράλ, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του ’70 έκανε ένα σημαντικό άλμα, αφού εμφιάλωνε τα αναψυκτικά με το περίφημο-χωνευτικό νερό της πηγής Κουτρουβή, που το μετέφερε με το γαϊδούρι του σε ειδικά μεταλλικά δοχεία. Οι παλιότεροι θα θυμούνται το Κωστάκι το Χαρίλαου, να έχει φορτώσει με αναψυκτικά το χειροκίνητο καρότσι του και να τα μεταφέρει στα καφενεία της Άνω Βιάννου και παράλληλα να μαζεύει τα αδειανά μπουκάλια, προκειμένου να τα ξαναγεμίσει. Τον θυμόμαστε να φορτώνει το γαϊδουράκι του και να μεταφέρει τα αναψυκτικά στα δύο καφενεία του Σωρού, του Γιώργη Μπριντάκη και Μιχάλη Πλαντζουνάκη, όπως και σ’ εκείνα της Πλάκας, του Μεταξάκη (Ράφτη) και του Μανώλη Νεραντζάκη.
Αργότερα η επιχείρηση επεκτάθηκε με την προσθήκη του αείμνηστου Μανώλη Κονδονασάκη. Απέκτησε νέο-σύγχρονο εμφιαλωτήριο, νέα είδη συσκευασίας και καινούριο φορτηγό αυτοκίνητο, οπότε η εμπορία επεκτάθηκε σε όλα σχεδόν τα χωριά της πρώην επαρχίας Βιάννου. Δυστυχώς, η λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης δεν άφησε αλώβητες και τις επιχειρήσεις αυτές, οι οποίες, η μία μετά την άλλη, έκλεισαν αφού δεν μπορούσαν να αντέξουν την αφόρητη πίεση των πολυεθνικών εταιριών.
Έτσι απωλέσαμε για πάντα τη νοστιμιά της ντόπιας γκαζόζας και των άλλων αναψυκτικών των ντόπιων λεμονατζήδων...
