Πάνε κάμποσες δεκαετίες από τη στιγμή που το μαγικό φωτογραφικό «κλικ» του Μανώλη Σπανάκη παρέδωσε στην αιωνιότητα τούτη την πολύ όμορφη φωτογραφία.
Άνω Βιάννος, καλοκαιράκι, αρχές της δεκαετίας του ’90 και οι Βιαννίτες έχουν ξαμοληθεί στα πάμπολλα καφενεία της κωμόπολης. Στα πεζοδρόμια του ιστορικού καφενείου του Χαρίλαου, όπως και στο γειτονικό καφενείο του Τριγωνάκη βρίσκονται αρκετοί θαμώνες.
Δυστυχώς, κι εδώ ο κατάλογος των απόντων είναι καταφανέστατα υπέρτερος.
Σε πρώτο πλάνο μια γραφική φυσιογνωμία του Λουτρακιού, ο +Νικολής του Κανάκη (αριστερά) και δίπλα του ο +Νικολής Μιχ. Πετράκης. Παραδίπλα του, ο μοναδικός επιζών Χαραλάμπης Μιχ. Ραπτάκης. Δίπλα του ο +Μιχάλης Πετράκης (Πετρομιχάλης) και παραδίπλα μια άλλη γραφική φιγούρα ο +Πολυχρόνης Ι. Αθουσάκης.
Στο καφενείο του Χαρίλαου διακρίνονται ο +Δημήτρης Νεραντζάκης (Αριστιππάκι), ο +Μανώλης Γρ. Μαστρογιωργάκης και ο +Γιάννης Μιχελακάκης.
