Διαβάζοντας το δημοσίευμα του viannitika.gr σχετικά με την αρνητική έκβαση που είχε ή απόπειρα χρηματοδότησης για την κατασκευή ταφικού μνημείου του σπουδαίου συγγραφέα Ιωάννη Κονδυλάκη, στην γενέτειρα του, την Άνω Βιάννο, εντελώς αβίαστα μου ήρθε το παρακάτω σχόλιο:
Αλίμονο(!) αν έχουμε επέλθει σε κατάσταση τέτοια, ώστε να παρακαλούμε να χρηματοδοτήσουν το εν λόγω έργο κι όχι να πράξουμε το αυτονόητο:
… ΜΕ ΙΔΙΟΥΣ ΠΟΡΟΥΣ....
Αλίμονο(!) ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΝΤΑΦΙΑΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΤΙΜΗΣΕΙ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΤΟΥ ...!
"Φωτεινοί Φάροι” της σκοτεινής εποχής μας, και πηγή έμπνευσης και ελπίδας για το μέλλον!
Μια προτροπή: Ας σταματήσουμε την επανάληψη φράσεων όπως : "Ο Δήμος είναι φτωχός", "Δεν υπάρχουν χρήματα" …,κ.ά. ,
"Ή στραβός είναι ο γιαλός ή στραβά αρμενίζουμε…"
Είναι δυνατό να είναι στραβός ο γιαλός; Όχι! Ο γιαλός είναι το σημείο αναφοράς, ο ορίζοντας.
Τον καθορίζουμε εμείς ως κοινωνία. Άρα δεν μπορεί να είναι στραβός.
Δεν μπορεί να έχουμε παράπονο από όλους κι από όλα γιατί την κοινωνία την φτιάξαμε εμείς….
Εν τέλει ας κοιμηθούμε όλοι ήσυχοι διότι :
"Ανδρών επιφανών πάσα η γη τάφος."
Θουκυδίδης, 460-394 π.Χ., Αθηναίος ιστορικός (από τον Επιτάφιο του Περικλή)
