Τέτοιες ημέρες το 2011, πραγματοποιήθηκε στην Άνω Βιάννο ημερίδα για το δάκο και την εν γένει πορεία του λαδιού.
Ξεφυλλίζοντας την "Ηχώ της Βιάννου" εκείνου του μήνα, διαπιστώσαμε αρκετές ομοιότητες με τη σημερινή, ομολογουμένως δυσκολότερη κατάσταση. Έχει ενδιαφέρον όμως να δούμε ξανά τις επισημάνσεις των ντόπιων γεωπόνων, Μανώλη Γελασάκη και Μιχάλη Παπαδημητράκη.
Διαβάστε το ρεπορτάζ:
Αλήθειες που πονάνε
Στην ημερίδα που έγινε στην Άνω Βιάννο για το δάκο και, την εν γένει πορεία του λαδιού, βρέθηκαν πολλοί και καταξιωμένοι επιστήμονες, οι οποίοι είπαν πολλά και ενδιαφέροντα. Δυστυχώς όμως ήταν θεωρητικολογίες και «παχιά» λόγια, ούτως ειπείν «έπεα πτερόεντα» ή επί το λαϊκότερο, λόγια του αέρα. Οι μόνοι που έβαλαν το δάκτυλο «επί τον τύπο των ήλων», ήταν οι βιαννίτες γεωπόνοι Μιχάλης Παπαδημητράκης και Μανώλης Γελασάκης, οι οποίοι, πέραν από συναισθηματισμούς, απέδειξαν ότι γνωρίζουν πολύ καλά το αντικείμενο, καθώς οι επισημάνσεις τους ήταν καίριες και ουσιαστικές. Από τα λεχθέντα στην ημερίδα αποδείχτηκε ότι, το όλο σύστημα της δακοπροστασίας πάσχει και σε καμιά περίπτωση ο Δήμος Βιάννου και η Δημοτική Αρχή, δεν πρέπει να επιτρέψουν να συνεχιστεί ο αμαρτωλός και, εν τέλει ατελέσφορος τρόπος, με τον οποίο αυτή γινόταν μέχρι σήμερα. Ειπώθηκε, εμφατικά μάλιστα, ότι ευθύνη για την όλη κατάσταση έχουν και οι ίδιοι οι παραγωγοί, οι οποίοι δεν επιβλέπουν αν ψεκάστηκαν τα δέντρα τους. Είναι όμως γνωστό ότι οι περισσότεροι ελαιοπαραγωγοί δεν κατοικούν στα χωριά μας και, άρα, αντικειμενικά αδυνατούν να κάνουν τους… επόπτες, ενώ ένα άλλο μεγάλο κομμάτι, είναι άνθρωποι ηλικιωμένοι, που επίσης αδυνατούν να επιβλέπουν.
Η μεγάλη αλήθεια όμως, που ελέχθη από τον γεωπόνο Μιχάλη Παπαδημητράκη έχει να κάνει με την πολυκλιματικότητα που παρουσιάζει ολόκληρος ο Δήμος Βιάννου και αυτό, δυστυχώς, ουδόλως λαμβάνεται υπόψη. «Άλλα κλιματικά χαρακτηριστικά έχει η ζώνη παραλίας, άλλα έως τα 300 μέτρα υψόμετρο και άλλα από τα 300 έως τα περίπου 700 μέτρα όπου βρίσκονται τα τελευταία ελαιόδεντρα», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Παπαδημητράκης για να συμπληρώσει λέγοντας ότι «είναι εγκληματικό να θεωρούνται ίδια τα κλιματικά δεδομένα της Κεφαλονιάς με το νοτιότερο σημείο της χώρας, ώστε, να αρχίζουν οι ψεκασμοί ταυτόχρονα». Σημαντικές παράμετροι επίσης είναι οι μικροί κλήροι γης, όπως και οι χαμηλές τιμές, με συνέπεια να μένουν αρκετά ελαιόδεντρα αμάζευτα και να γίνονται εκτροφεία δάκου! «Μελανό» σημείο της ημερίδας, η προσπάθεια κάποιου εκ των ομιλητών, ο οποίος, αντί να σταθεί σ’ αυτό καθαυτό το πρόβλημα, προσπάθησε να «πλασάρει» την πατέντα του και συγκεκριμένα μια δακοπαγίδα για την καταπολέμηση του δάκου.
Δεν θα μπορούσε να μην καυτηριαστεί, η προκλητική και κραυγαλέα απουσία των ίδιων των ελαιοπαραγωγών από την ημερίδα, οι οποίοι, προτιμούν να εξαντλούν την κριτική τους στα καφενεία και την «ώρα της κρίσεως» να απέχουν.
