Γυρνάμε πίσω, στο 1985. Ο Γάλλος επισκέπτης, Ιάκωβος Λαγκάρντ, περνάει τέσσερις βδομάδες στον Κρητικό Νότο, και συγκεκριμένα, στην Ψαρή Φοράδα, από την οποία μαγεύεται.
Γοητεύεται τόσο από το τοπίο και τη γαλήνη του μέρους, που λίγους μήνες μετά, στέλνει μια επιστολή στα "Βιαννίτικα Νέα", εξυμνώντας τον. Αναφέρεται στους κατοίκους του, τις καλλιέργειες του, τις συνήθειες του, ακόμα και στα γειτονικά παραλιακά χωριά Μύρτο και Άρβη, αλλά και τη "μάνα" του οικισμού, το Καλάμι.
Είναι ξεκάθαρη επίσης η ανησυχία του μήπως υποκύψει στις "παγίδες του τουρισμού".
Μέσα σ'αυτό το κείμενο, μπορεί κανείς να διακρίνει τι είναι αυτό που ελκύει εδώ και πολλές δεκαετίες τους Ευρωπαίους επισκέπτες με τη Νότια Κρήτη, δημιουργώντας μεταξύ τους μια σχέση, που κρατάει συνήθως μια ολόκληρη ζωή.
Ο Ιάκωβος Λαγκάρντ το 1997 (στιγμιότυπο-Μάνος Μιχελινάκης):
